Uitgebreide collectie schilderijen 19e, 20e en 21e eeuw Taxaties Restauraties In- en verkoop      


Verzameling Archief P tot/met U

Diverse kunstenaars archief, Wat het meest opvalt aan de portretten van Pieter Pander is dat de 
geportretteerden zo vanzelf sprekend zijn neergezet. Oude mensen en 
kinderen zijn vaak het onderwerp in Panders portretten. Zij worden afgebeeld 
in geheel eigen, natuurlijke poses, die de vanzelfsprekendheid van hun 
aanwezigheid op het doek bepalen. In het thema herkennen we het leven en 
de dood, maar desondanks tonen zijn portretten het respect van de schilder 
voor de geposeerde. 
De kunstenaar schildert niet alleen portretten en zelfportretten, maar ook zijn 
dierstudies zijn inmiddels bij een breed publiek bekend. Evenals zijn mensen 
behandelt hij hen met respect en hij tracht dat gevoel ook bij ons over te 
brengen. Het zijn de dieren uit onze cultuur, vanzelfsprekend aanwezig, maar 
daarom niet minder waardevol. Hij verbeeldt hun kwetsbaarheid, hun angst, 
parmantigheid of hun vertrouwen in de mensheid. Door een ongebruikelijk 
standpunt te kiezen zonder het perspectief geweld aan te doen, schept hij een 
zekere vervreemding, waardoor we opeens het dier met nieuwe ogen gaan 
bekijken. 'Ieder beest heeft zijn eigen 'portret', een eigen manier van kijken en 
doen', meent hij. In zijn respect voor dieren en de manier waarop hij hen 
verbeeldt, toont Pander zijn bewondering voor de schilder Jan Mankes.

De thema's die Pander schildert variëren sterk, afhankelijk van waar zijn 
belangstelling op dat moment naar uitgaat. Dat kunnen beelden op de televisie 
zijn, het Friese landschap, de boerderij van zijn zwager of zijn hond die 
gewond raakt. Hij houdt er niet van zich op één onderwerp te moeten 
toeleggen. 
Afgestudeerd aan de Academie Minerva te Groningen werkt hij in de 
figuratieve traditie, maar zijn toets is in tegenstelling tot vele van zijn collega's 
vlot en schetsmatig. Slechts delen in de voorstelling worden uitgewerkt 
waardoor ze nadrukkelijker naar voren komen, vaak zijn dat de ogen van mens 
en dier. De ondergrond van het schilderij is geprepareerd grof linnen dat grijs 
van kleur is, zodat hij zowel de lichte als de donkere kant uit kan. Met een natte 
spons brengt hij vervolgens in acryl een basis aan. De laatste tijd maakt hij de 
ondergrond onregelmatig door het gebruik van een brander waarmee hij de 
natte verf snel droogt, maar waardoor ook delen afbladderen. Als hij begint te 
schilderen heeft hij een bepaald idee dat hij met een schilderskwast op het 
doek zet. Daarna schildert hij bij voorkeur nat in nat, zodat hij lang kan 
doorwerken als hij inspiratie heeft. Pander schildert snel en gemakkelijk. Hij 
gebruikt een beperkt palet aan kleuren: vooral bruinen, blauwen, grijzen en 
witten. Dat zijn de kleuren die bij hem passen en waarmee hij intimiteit en 
gevoel kan overbrengen. Het eigen kleurgebruik, maar ook de sterke 
lichtdonker werking typeert Panders werk en verraadt de invloed van zijn 
leermeester Matthijs Røling. De tegenstelling tussen de grove en fijn 
uitgewerkte delen op het doek schept een spanning, zodat het werk van veraf 
en dichtbij de moeite waard blijft.

Diverse kunstenaars archief, Wat het meest opvalt aan de portretten van Pieter Pander is dat de 
geportretteerden zo vanzelf sprekend zijn neergezet. Oude mensen en 
kinderen zijn vaak het onderwerp in Panders portretten. Zij worden afgebeeld 
in geheel eigen, natuurlijke poses, die de vanzelfsprekendheid van hun 
aanwezigheid op het doek bepalen. In het thema herkennen we het leven en 
de dood, maar desondanks tonen zijn portretten het respect van de schilder 
voor de geposeerde. 
De kunstenaar schildert niet alleen portretten en zelfportretten, maar ook zijn 
dierstudies zijn inmiddels bij een breed publiek bekend. Evenals zijn mensen 
behandelt hij hen met respect en hij tracht dat gevoel ook bij ons over te 
brengen. Het zijn de dieren uit onze cultuur, vanzelfsprekend aanwezig, maar 
daarom niet minder waardevol. Hij verbeeldt hun kwetsbaarheid, hun angst, 
parmantigheid of hun vertrouwen in de mensheid. Door een ongebruikelijk 
standpunt te kiezen zonder het perspectief geweld aan te doen, schept hij een 
zekere vervreemding, waardoor we opeens het dier met nieuwe ogen gaan 
bekijken. 'Ieder beest heeft zijn eigen 'portret', een eigen manier van kijken en 
doen', meent hij. In zijn respect voor dieren en de manier waarop hij hen 
verbeeldt, toont Pander zijn bewondering voor de schilder Jan Mankes.

De thema's die Pander schildert variëren sterk, afhankelijk van waar zijn 
belangstelling op dat moment naar uitgaat. Dat kunnen beelden op de televisie 
zijn, het Friese landschap, de boerderij van zijn zwager of zijn hond die 
gewond raakt. Hij houdt er niet van zich op één onderwerp te moeten 
toeleggen. 
Afgestudeerd aan de Academie Minerva te Groningen werkt hij in de 
figuratieve traditie, maar zijn toets is in tegenstelling tot vele van zijn collega's 
vlot en schetsmatig. Slechts delen in de voorstelling worden uitgewerkt 
waardoor ze nadrukkelijker naar voren komen, vaak zijn dat de ogen van mens 
en dier. De ondergrond van het schilderij is geprepareerd grof linnen dat grijs 
van kleur is, zodat hij zowel de lichte als de donkere kant uit kan. Met een natte 
spons brengt hij vervolgens in acryl een basis aan. De laatste tijd maakt hij de 
ondergrond onregelmatig door het gebruik van een brander waarmee hij de 
natte verf snel droogt, maar waardoor ook delen afbladderen. Als hij begint te 
schilderen heeft hij een bepaald idee dat hij met een schilderskwast op het 
doek zet. Daarna schildert hij bij voorkeur nat in nat, zodat hij lang kan 
doorwerken als hij inspiratie heeft. Pander schildert snel en gemakkelijk. Hij 
gebruikt een beperkt palet aan kleuren: vooral bruinen, blauwen, grijzen en 
witten. Dat zijn de kleuren die bij hem passen en waarmee hij intimiteit en 
gevoel kan overbrengen. Het eigen kleurgebruik, maar ook de sterke 
lichtdonker werking typeert Panders werk en verraadt de invloed van zijn 
leermeester Matthijs Røling. De tegenstelling tussen de grove en fijn 
uitgewerkte delen op het doek schept een spanning, zodat het werk van veraf 
en dichtbij de moeite waard blijft.

Diverse kunstenaars archief, Wat het meest opvalt aan de portretten van Pieter Pander is dat de 
geportretteerden zo vanzelf sprekend zijn neergezet. Oude mensen en 
kinderen zijn vaak het onderwerp in Panders portretten. Zij worden afgebeeld 
in geheel eigen, natuurlijke poses, die de vanzelfsprekendheid van hun 
aanwezigheid op het doek bepalen. In het thema herkennen we het leven en 
de dood, maar desondanks tonen zijn portretten het respect van de schilder 
voor de geposeerde. 
De kunstenaar schildert niet alleen portretten en zelfportretten, maar ook zijn 
dierstudies zijn inmiddels bij een breed publiek bekend. Evenals zijn mensen 
behandelt hij hen met respect en hij tracht dat gevoel ook bij ons over te 
brengen. Het zijn de dieren uit onze cultuur, vanzelfsprekend aanwezig, maar 
daarom niet minder waardevol. Hij verbeeldt hun kwetsbaarheid, hun angst, 
parmantigheid of hun vertrouwen in de mensheid. Door een ongebruikelijk 
standpunt te kiezen zonder het perspectief geweld aan te doen, schept hij een 
zekere vervreemding, waardoor we opeens het dier met nieuwe ogen gaan 
bekijken. 'Ieder beest heeft zijn eigen 'portret', een eigen manier van kijken en 
doen', meent hij. In zijn respect voor dieren en de manier waarop hij hen 
verbeeldt, toont Pander zijn bewondering voor de schilder Jan Mankes.

De thema's die Pander schildert variëren sterk, afhankelijk van waar zijn 
belangstelling op dat moment naar uitgaat. Dat kunnen beelden op de televisie 
zijn, het Friese landschap, de boerderij van zijn zwager of zijn hond die 
gewond raakt. Hij houdt er niet van zich op één onderwerp te moeten 
toeleggen. 
Afgestudeerd aan de Academie Minerva te Groningen werkt hij in de 
figuratieve traditie, maar zijn toets is in tegenstelling tot vele van zijn collega's 
vlot en schetsmatig. Slechts delen in de voorstelling worden uitgewerkt 
waardoor ze nadrukkelijker naar voren komen, vaak zijn dat de ogen van mens 
en dier. De ondergrond van het schilderij is geprepareerd grof linnen dat grijs 
van kleur is, zodat hij zowel de lichte als de donkere kant uit kan. Met een natte 
spons brengt hij vervolgens in acryl een basis aan. De laatste tijd maakt hij de 
ondergrond onregelmatig door het gebruik van een brander waarmee hij de 
natte verf snel droogt, maar waardoor ook delen afbladderen. Als hij begint te 
schilderen heeft hij een bepaald idee dat hij met een schilderskwast op het 
doek zet. Daarna schildert hij bij voorkeur nat in nat, zodat hij lang kan 
doorwerken als hij inspiratie heeft. Pander schildert snel en gemakkelijk. Hij 
gebruikt een beperkt palet aan kleuren: vooral bruinen, blauwen, grijzen en 
witten. Dat zijn de kleuren die bij hem passen en waarmee hij intimiteit en 
gevoel kan overbrengen. Het eigen kleurgebruik, maar ook de sterke 
lichtdonker werking typeert Panders werk en verraadt de invloed van zijn 
leermeester Matthijs Røling. De tegenstelling tussen de grove en fijn 
uitgewerkte delen op het doek schept een spanning, zodat het werk van veraf 
en dichtbij de moeite waard blijft.

Diverse kunstenaars archief, Herman Paradies is geboren te Rotterdam  in 1883 en overleden te Schiedam in 
1966.
De impressionist Herman Paradies schilderde in de eerste tientallen jaren van 
twintigste eeuw topografische stadsgezichten van Amsterdam en Rotterdam. 
Vooral zijn impressies van het vooroorlogse Rotterdam documenteren de vele 
haventjes, vaarten, grachtjes en bruggen die de stad rijk was. Na zijn verhuizing in 
1940 naar Schiedam koos de schilder vooral oude gedeelten van deze stad als 
onderwerp voor zijn schilderijen. In 1992 organiseerde het Stedelijk Museum 
Schiedam een tentoonstelling van zijn werk.

Diverse kunstenaars archief, Herman Paradies is geboren te Rotterdam  in 1883 en overleden te Schiedam in 
1966.
De impressionist Herman Paradies schilderde in de eerste tientallen jaren van 
twintigste eeuw topografische stadsgezichten van Amsterdam en Rotterdam. 
Vooral zijn impressies van het vooroorlogse Rotterdam documenteren de vele 
haventjes, vaarten, grachtjes en bruggen die de stad rijk was. Na zijn verhuizing in 
1940 naar Schiedam koos de schilder vooral oude gedeelten van deze stad als 
onderwerp voor zijn schilderijen. In 1992 organiseerde het Stedelijk Museum 
Schiedam een tentoonstelling van zijn werk.


716050 Pieter Pander


716051 Pieter Pander


716052 Pieter Pander


716080 Herman Paradies


716081 Herman Paradies

Diverse kunstenaars archief, Peters, M. Peters, Manus Peters is geboren op 6 augustus 1906 in Kleve en overleden in 1980.
Manus peters was het twaalfde kind van E.P.S. Peters en Maria Peters. 
Hij was leerling van Jupp Brux, de dierenschilder A. Baur in Dusseldorf en van professor Weissgerber in Munchen. 
Hij schilderde in een geheel eigen impressionistische trant het boerenleven in de omgeving van de Niederrhein. 
Zijn werken zijn te zien bij vele openbare gebouwen in München en Düsseldorf.
====================================================================
Deutsch
====
Er malte Mensch und Natur, Bauer, Bäuerin, Knechte und Mägde in schwerer und sorgfältiger Arbeit, Pflügen im Dreigespann, Getreide-, Kartoffel- und Rübenernte, Fuhrleute mit Karren und Wagen, so bei der „Holzabfuhr“, ferner die Fischer an Strom und Altrhein, Kate und Hof, Kopfweiden und Kolken. Deichkronen und so manches verträumte Dorf bildeten den jeweiligen Hintergrund. Manes Peters kannte Land und Leute. Seine Bilder bezeugen zeitlos seine Wertschätzung für Menschen im Schweiße ihres Angesichtes, in Arbeitskleidung und in Genügsamkeit.  
„Wer waren die Lehrer von Manes Peters?“, möchte der Kunstliebhaber fragen. Er hat als junger Mensch Klever Kunstwerkstätten gerne besucht. Er war Schüler bei Jupp Brüx, beim Tiermaler A. Baur in Düsseldorf und bei Professor Weißgerber in München. Er kannte die Nazarenermaler Gerhard und Heinrich Lamers. Manes Peters blieb ein Lernender und hinterließ doch unverwechselbar die Kraft und Liebenswürdigkeit seines eigenen Stils. „Düt min de lesde Hufisers draf“, war eines seiner letzten Worte für einen jüngeren Priesterfreund, der ihm die Beichte hörte und die Krankensalbung spendete, wenige Stunden vor seinem Weg zum Krankenhaus, wo er auch nach dem Empfang der Heiligen Kommunion am 16. September 1980 starb. Geboren war er am 6. August 1906 in Kleve als zwölftes Kind der Eheleute EPS Peters und Maria, geb. Aengenheyster. Sein älterer Priesterfreund, Gerd Siebers, schrieb auf seinen Totenzettel: „Da sprach der Herr: Zeichne auf, was du gesehen, und male, was du geschaut, damit man es mühelos deuten kann“ (Hab 2). Und ferner: „Nun schauen deine Augen den Herrn in seiner Schönheit“ (Jes 3). Manes Peters, der eindrucksstarke Bilder vom Niederrhein links und rechts des Stromes malte, war unverwechselbar.

Diverse kunstenaars archief, Petersen, Rudolf Petersen is geboren op 11 februari 1871 te Sundbyvster.
Hij woonde en werkte in Kopenhagen. Hij schilderde landschappen, portretten en genrestukken.

Diverse kunstenaars archief, Petersen, Rudolf Petersen is geboren op 11 februari 1871 te Sundbyvster.
Hij woonde en werkte in Kopenhagen. Hij schilderde landschappen, portretten en genrestukken.

Diverse kunstenaars archief, Pieck, A.J. Pieck, Adriana Jacoba Pieck is geboren op 29 april 1894 te Scheveningen en is overleden in 1982.
Adri Pieck kreeg al op zeer jeugdige leeftijd tekenles van haar vader, de Haagse tekenleraar A.F. Pieck (niet te verwarren met Anton Pieck). Samen met haar in 1920 overleden zuster Gretha trok zij er haast dagelijks op uit om te tekenen in de omgeving van hun woonplaats Bussum. Na haar opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam vestigde de schilderes zich in Hollandsche Rading, waar ze in 1982 overleed. In haar schilderijen, pastels en tekeningen zocht Adri Pieck geen aansluiting bij bepaalde kunststromingen. Bepalend voor haar werk zijn een verfijnd naturalisme met nadruk op elegante lijn en helderheid van kleur.

Diverse kunstenaars archief, Pieck, A.J. Pieck, Adriana Jacoba Pieck is geboren op 29 april 1894 te Scheveningen en is overleden in 1982.
Adri Pieck kreeg al op zeer jeugdige leeftijd tekenles van haar vader, de Haagse tekenleraar A.F. Pieck (niet te verwarren met Anton Pieck). Samen met haar in 1920 overleden zuster Gretha trok zij er haast dagelijks op uit om te tekenen in de omgeving van hun woonplaats Bussum. Na haar opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam vestigde de schilderes zich in Hollandsche Rading, waar ze in 1982 overleed. In haar schilderijen, pastels en tekeningen zocht Adri Pieck geen aansluiting bij bepaalde kunststromingen. Bepalend voor haar werk zijn een verfijnd naturalisme met nadruk op elegante lijn en helderheid van kleur.


716100 Manus Peters


716140 R.R. Petersen


716141 R.R. Petersen


716250 Adrie Pieck


716251 Adrie Pieck

Diverse kunstenaars archief, Pieck, A.J. Pieck, Adriana Jacoba Pieck is geboren op 29 april 1894 te Scheveningen en is overleden in 1982.
Adri Pieck kreeg al op zeer jeugdige leeftijd tekenles van haar vader, de Haagse tekenleraar A.F. Pieck (niet te verwarren met Anton Pieck). Samen met haar in 1920 overleden zuster Gretha trok zij er haast dagelijks op uit om te tekenen in de omgeving van hun woonplaats Bussum. Na haar opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam vestigde de schilderes zich in Hollandsche Rading, waar ze in 1982 overleed. In haar schilderijen, pastels en tekeningen zocht Adri Pieck geen aansluiting bij bepaalde kunststromingen. Bepalend voor haar werk zijn een verfijnd naturalisme met nadruk op elegante lijn en helderheid van kleur.

Diverse kunstenaars archief, Pieck, A.J. Pieck, Adriana Jacoba Pieck is geboren op 29 april 1894 te Scheveningen en is overleden in 1982.
Adri Pieck kreeg al op zeer jeugdige leeftijd tekenles van haar vader, de Haagse tekenleraar A.F. Pieck (niet te verwarren met Anton Pieck). Samen met haar in 1920 overleden zuster Gretha trok zij er haast dagelijks op uit om te tekenen in de omgeving van hun woonplaats Bussum. Na haar opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam vestigde de schilderes zich in Hollandsche Rading, waar ze in 1982 overleed. In haar schilderijen, pastels en tekeningen zocht Adri Pieck geen aansluiting bij bepaalde kunststromingen. Bepalend voor haar werk zijn een verfijnd naturalisme met nadruk op elegante lijn en helderheid van kleur.

Diverse kunstenaars archief, Pieck, A.J. Pieck, Adriana Jacoba Pieck is geboren op 29 april 1894 te Scheveningen en is overleden in 1982.
Adri Pieck kreeg al op zeer jeugdige leeftijd tekenles van haar vader, de Haagse tekenleraar A.F. Pieck (niet te verwarren met Anton Pieck). Samen met haar in 1920 overleden zuster Gretha trok zij er haast dagelijks op uit om te tekenen in de omgeving van hun woonplaats Bussum. Na haar opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam vestigde de schilderes zich in Hollandsche Rading, waar ze in 1982 overleed. In haar schilderijen, pastels en tekeningen zocht Adri Pieck geen aansluiting bij bepaalde kunststromingen. Bepalend voor haar werk zijn een verfijnd naturalisme met nadruk op elegante lijn en helderheid van kleur.

Diverse kunstenaars archief, Pieck, A.J. Pieck, Adriana Jacoba Pieck is geboren op 29 april 1894 te Scheveningen en is overleden in 1982.
Adri Pieck kreeg al op zeer jeugdige leeftijd tekenles van haar vader, de Haagse tekenleraar A.F. Pieck (niet te verwarren met Anton Pieck). Samen met haar in 1920 overleden zuster Gretha trok zij er haast dagelijks op uit om te tekenen in de omgeving van hun woonplaats Bussum. Na haar opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam vestigde de schilderes zich in Hollandsche Rading, waar ze in 1982 overleed. In haar schilderijen, pastels en tekeningen zocht Adri Pieck geen aansluiting bij bepaalde kunststromingen. Bepalend voor haar werk zijn een verfijnd naturalisme met nadruk op elegante lijn en helderheid van kleur.

Diverse kunstenaars archief, Anton Pieck, beschrijving volgt


716252 Adrie Pieck


716253 Adrie Pieck


716254 Adrie Pieck


716256 Adrie Pieck


716260 Anton Pieck

Diverse kunstenaars archief, Pieters, Evert Pieters is geboren te Amsterdam op 11.12.1856 en overleden te Laren op 17.02.1932.

Evert Pieters was van zijn twaalfde tot zijn negentiende jaar in de leer bij een huisschilder. Daarna bezocht hij de avondlessen aan de Academie in Antwerpen, terwijl hij overdag als decorateur werkte.
Veel raadgevingen ontving hij van de landschapsschilder Theodoor Verstraete, die de kwaliteit van zijn werk had opgemerkt.
Behalve in Antwerpen verbleef hij ook op andere plekken in Vlaanderen. Nadat hij in 1895 naar Nederland was teruggekeerd, woonde en werkte hij in vele plaatsen in het westen van het land. Pieters schilderde, tekende en etste weliswaar veel landschappen, maar zijn grootste bekendheid kreeg hij door zijn Larense interieurs en zijn strandgezichten met schelpenvissers. Zijn werken waren zeer gewild in Amerika. In 1910 bezocht Pieters dit werelddeel, waar hij als een bekend kunstenaar werd ingehaald. Dit vormde een groot contrast met Nederland, waar hij vrij onbekend is gebleven.
Evert Pieters onderhield goede contacten met Alphonse Stengelin en Willy Sluiter.
Het Drents Museum in Assen bezit een olieverfschilderij van een hunebed van zijn hand. Hij was lid van “Pulchri Studio” in Den Haag en van “Arti et Amicitiae” in Amsterdam.
Hij overleed tijdens een taxirit van Baarn naar Laren.
Musea; Singer Museum Laren, Rijksmuseum Dordrecht, Goois Museum Hilversum etc

Diverse kunstenaars archief, J.D.M. vd. Plas (Hans)
geb. 1925 te Rotterdam

Johannes, Daniel, Marie (Hans) van der Plas werd geboren op 7 november 1925 te Rotterdam. Hij woonde en werkte voornamelijk in zijn geboortestad. Hij was leerling aan de Academie van Beeldende Kunsten van Rotterdam. Van der Plas was kunstschilder en beeldhouwer.
Van der Plas schilderde, aquarelleerde en tekende voornamelijk gedeformeerd figuratief, met een impressionistische strekking.
De Rijkscollectie bezit een groot aantal havens, stadgezichten, landschappen, bloemstillevens en figuurstukken van Hans van der Plas.
Vermelding: Pieter A. Scheen

Diverse kunstenaars archief, Pieter Plas

Diverse kunstenaars archief, Plathner, Hermann A. Plathner is geboren op 23 augustus 1831 te Gronau (Hannover) en overleden op 11 maart 1902 te Düsseldorf. Hij was een leerling van A. Tidemand en R. Jordan.
Schilderde in hoofdzaak genrestukken.
Was bij leven al een zeer gevraagd schilder en veel van zijn werken zijn gereproduceerd. In het Annenmuseum van Lübeck (Auf bösen wegen ertappt) en in het museum te Philadelphia (glükliche familie, Die Mausefalle, Damespieler etc.)
vindt U een aantal schilderijen van hem.

Diverse kunstenaars archief, Pluckebaum, C. Pluckebaum, Carl (Karl) Pluckebaum is geboren op 17 februari 1880 en overleden in 1952 te Dusseldorf.
Hij schilderde landschappen, portretten en genrestukken. Hij was gehuwd met Meta Plückebaum (1876-1954), de bekende poezenschilderes. De manier van werken in de schilderkunst was zeer gelijkend, het echtpaar leefde en woonde in Dusseldorf.

====================================================================
Deutsch== Düsseldorfer Landschaft-, Portrait und Genremaler, Plückebaum war Schüler von Peter Janssen und Eduard von Gebhardt .
Er war verheiratet mit der Katzenmalerin Meta Plückebaum (1876-1954) - der Malstil von Meta und Carl Plückebaum ist sehr ähnlich, das Ehepaar war in Düsseldorf ansässig.


716300 Evert Pieters


716410 Hans van der Plas


716420 Pieter Plas


716425 H.A. Plathner


716430 C. Pluckebaum

Diverse kunstenaars archief, Poll, D.H. van der Poll, Herbert van der poll is geboren op 13 april 1877 te Amsterdam en is overleden op 7 december 1963 te Amsterdam.
Hij woonde en werkte in Antwerpen en Amsterdam. Hij was leerling van D. Lewenstein en Hobbe Smith, van de Rijksakademie te Amsterdam o.l.v. A. Allebé, C.L.Dake en N. van der Waay. Hij schilderde, tekende, etste en lithografeerde voornamelijk diren en ook mensen (hij maakte eigenlijk portretten van mens en dieren). Herbert van der Poll werkte veel in Artis te Amsterdam en maakte veel schetsen van de katten die hij er thuis op na hield. Hij was een specialist in het uitbeelden van dieren. Ook heeft hij bloemen en planten geschilderd. Hij was lid (en secretaris) van Arti et Amicitiae te Amsterdam. Hij verkreeg de gouden medaille van koningin Wilhelmina in 1925. Hij was lector aan de Rijksakademie te Amsterdam tot 1942. Hij gaf ondermeer les aan, P. Arntzenius en A. Smeerdijk. 
Het Rijksmuseum en het Kröller-Müller Museum te Otterloo hebben werk van hem in het bezit.

Diverse kunstenaars archief, Poll, D.H. van der Poll, Herbert van der poll is geboren op 13 april 1877 te Amsterdam en is overleden op 7 december 1963 te Amsterdam.
Hij woonde en werkte in Antwerpen en Amsterdam. Hij was leerling van D. Lewenstein en Hobbe Smith, van de Rijksakademie te Amsterdam o.l.v. A. Allebé, C.L.Dake en N. van der Waay. Hij schilderde, tekende, etste en lithografeerde voornamelijk diren en ook mensen (hij maakte eigenlijk portretten van mens en dieren). Herbert van der Poll werkte veel in Artis te Amsterdam en maakte veel schetsen van de katten die hij er thuis op na hield. Hij was een specialist in het uitbeelden van dieren. Ook heeft hij bloemen en planten geschilderd. Hij was lid (en secretaris) van Arti et Amicitiae te Amsterdam. Hij verkreeg de gouden medaille van koningin Wilhelmina in 1925. Hij was lector aan de Rijksakademie te Amsterdam tot 1942. Hij gaf ondermeer les aan, P. Arntzenius en A. Smeerdijk. 
Het Rijksmuseum en het Kröller-Müller Museum te Otterloo hebben werk van hem in het bezit.

Diverse kunstenaars archief, Ponne, T. Ponne, Tinus Ponne 1910-1967

Diverse kunstenaars archief, POORTVLIET, Marinus Harm (1932-1995)
Poortvliet, Marinus Harm, illustrator (Schiedam 7-8-1932- Soest (Utr.) 15-9-1995). Zoon van Zacharias Poortvliet, stukadoor, later kantoorbediende en administrateur, en Cornelia Hermina de Boer. Gehuwd op 23-5-1956 met Cornelia Bouman (geb. 1933). Uit dit huwelijk werden 2 zoons geboren. 

 
Van een schildersopleiding aan de academie kon voor Rien Poortvliet geen sprake zijn. In het streng gereformeerde gezin, waarin hij als de oudste van vier zoons opgroeide, werd het kunstenaarschap vereenzelvigd met ontucht, drankzucht en 'armoe op koude zolderkamertjes'. Zo werd hij een autodidact, want de drang om te tekenen en te schilderen liet zich niet bedwingen. Om die reden ging Poortvliet, na in Schiedam de lagere school en gereformeerde MULO te hebben bezocht, als jongste bediende werken op een reclamebureau. Zijn dienstplicht vervulde hij vanaf november 1952 bij de Koninklijke Marine. Hij diende hier 21 maanden, waarvan zeven als telegrafist op het vliegdekschip Hr.Ms. 'Karel Doorman'.

Na te zijn afgezwaaid vond Poortvliet in 1954 opnieuw een baan als reclametekenaar, eerst bij Stokvis en daarna bij Lintas, het reclamebureau van het voedingsmiddelenconcern Unilever, waar hij opklom tot senior manager. Deze baan bood weliswaar de noodzakelijke bestaanszekerheid - hij was inmiddels getrouwd met Corrie, zijn MULO-liefde, en was vader van twee zoons - , maar het werk ging Poortvliet op den duur steeds meer tegenstaan. Hij had het gevoel zijn talent 'voor een schotel linzenmoes' te hebben verkocht.

Al vanaf het einde van de jaren vijftig deed Poortvliet in zijn vrije tijd voor verschillende uitgeverijen illustratiewerk, vooral van kinderliteratuur. Zo maakte hij onder meer kleurenomslagen en zwartwittekeningen bij de navertelde sprookjes van Leonard Roggeveen (1959), de leesboekjesreeks Pim, Frits en Ida van Godfried Bomans (1966-1967) en de jeugdseries Lotje (1966-1969) en Saskia en Jeroen (herdruk uit 1966-1969) van Jaap ter Haar. Als natuurliefhebber en hartstochtelijk jager leverde hij in deze jaren tevens illustraties voor boeken als Jagersland (1964), Alleen voor jagers (1967) en Met een kluitje in het riet. Jachttierelantijnen (1968) van zijn jachtvriend de Nijmeegse huisarts Wil Huygen. Poortvliets werk - 'met een losse toets en toch gedetailleerd' (Van Wijk-Sluyterman) - werd gewaardeerd, en eind jaren zestig stelde zijn belangrijkste opdrachtgever, C.A.J. van Dishoeck, directeur van uitgeversconcern Unieboek, hem voor fulltime boekillustrator te worden.

Poortvliet besloot de stap te wagen, en in 1968 zegde hij zijn baan op. Een jaar later verhuisde hij met zijn gezin van Schiedam naar een villaatje in Soestduinen, om daar temidden van de bossen in alle rust te kunnen werken. Hij maakte toen onder meer illustraties voor de herdrukken van de kinderboekenserie Eelke (1971-1972) en de vierdelige Geschiedenis van de Lage Landen (1970- 1971), beide van Jaap ter Haar, de sterauteur van Unieboek. Maar de toezegging dat er voldoende werk voor hem zou zijn, kon de uitgeverij uiteindelijk niet gestand doen.

Aangezien hij wel zijn gezin moest onderhouden, besloot Poortvliet in 1972 zelf een boek samen te stellen met louter tekeningen en aquarellen van eigen hand en zonder enige tekst. Als onderwerp koos hij zijn geliefde jachtsport en het dierenleven in het bos. Het werk verscheen onder de titel Jachttekeningen en werd tot zijn opluchting goed verkocht. In dit boek toonde Poortvliet zijn grote talent als 'beestenschilder', zoals hij zichzelf graag noemde. In een poging aan te knopen bij dit succes publiceerde hij het jaar daarop ... de vossen hebben holen(1973), waarin hij opnieuw de zoogdieren en vogels van de Veluwe in beeld bracht. Bij de kleurenafbeeldingen werden zijn handgeschreven toelichtingen afgedrukt. Ook dit werk werd een succes, zij het niet bij natuurbeschermers die hierin een schijnheilige poging zagen 'de jachtsport in het jasje van een lief dierenboek aan het grote publiek te slijten' (NRC Handelsblad, 16-2-1974).

Met Jachttekeningen en ... de vossen hebben holen schiep Poortvliet het genre van wat hij 'kijkboeken' noemde: educatieve plaatwerken van groot formaat waarin een bepaald onderwerp in al zijn aspecten letterlijk 'in beeld' werd gebracht. Poortvliet was daarmee als het ware een 'omgekeerde illustrator' geworden, want in plaats van andermans teksten van afbeeldingen te voorzien, schreef hij nu teksten bij zijn eigen illustraties of vroeg anderen dat te doen. Dit laatste was het geval bij Hij was een van ons (1974), waarin de gelovig-gereformeerde Poortvliet in 82 taferelen het leven van Christus als 'mens onder de mensen' verbeeldde met teksten van predikant en dichter Hans Bouma. Hoewel minder toegankelijk dan de jachtboeken bleek dit werk eveneens bij een breed publiek aan te slaan. Het gaf Poortvliet genoeg vertrouwen ook andere onderwerpen dan dieren in de vrije natuur in beeld te kunnen brengen.

In het midden van de jaren zeventig besloten Poortvliet en Huygen een quasi-wetenschappelijk naslagwerk samen te stellen over kabouters. Zo verscheen in 1976 hun Leven en werken van de kabouter. Het plezier van de auteurs in hun 'geautoriseerde flauwekul' spreekt uit iedere bladzijde van dit boek, waarin zij met speelse vindingrijkheid de verborgen wereld van het kleine volkje minutieus tot leven wekken. Het kabouterboek werd Poortvliets grootste succes en bracht hem zijn internationale doorbraak. Het werd in 21 talen vertaald, en over de hele wereld zouden er vier miljoen exemplaren van worden verkocht. Als Gnomes prijkte het in 1978 in de Verenigde Staten veertien maanden bovenaan de lijst van meest verkochte boeken. Eind jaren zeventig ontstond zelfs een ware rage, waarop de commercie gretig insprong met bijbehorende producten en prullaria. Poortvliet werd er financieel onafhankelijk door en kon voortaan doen waar hij zin in had. In 1979 verruilde hij zijn 'Hans- en-Grietje-huis' in Soestduinen voor een woning met een beter atelier in Soest.

Ten dele voortbordurend op zijn in 1975 gepubliceerde boek Te hooi en te gras - waarin Poortvliet met heimwee terugblikt op het traditionele boerenbedrijf en plattelandsleven - verscheen in 1978 Het brieschend paard. In dit geheel aan paarden gewijde boek laat hij onder meer tot in detail zien hoe de dieren uit de Koninklijke Stallen in gereedheid worden gebracht voor Prinsjesdag. Poortvliet kon dat mede zo exact weergeven omdat hij in 1977 op de derde dinsdag van september als lakei mocht meelopen naast de Gouden Koets: 'een van de mooiste dagen van mijn leven' (De Telegraaf, 24-9-1977). Deze eer had hij te danken aan prins Bernhard, een bewonderaar van Poortvliets werk, met wie hij bevriend raakte en af en toe ging jagen. De Prins toonde zich niet alleen bereid menig eerste exemplaar van Poortvliets boeken in ontvangst te nemen, maar introduceerde hem ook aan andere Europese hoven. Zo tekende hij begin 1978 de lievelingspaarden van de Britse koningin Elizabeth II en werd hij ontvangen door de vorsten van Zweden, België en Luxemburg en door de Franse president V. Giscard d'Estaing. Het vervulde de voormalige Schiedamse straatjongen met immense trots: 'Ik ben wel een verwende drol. Ik verschijn aan hoven of het niets is' (De Telegraaf, 19-9-1995).

In 1980 publiceerde Poortvliet Van de hak op de tak, een soort 'autobiografie in tekeningen'. In deze vrolijke verzameling gevisualiseerde herinneringen - veelal kleine gebeurtenissen met hooguit een anekdotische waarde - schuwt de illustrator de zelfspot niet. Eveneens persoonlijk van aard, maar met een strakkere chronologische opzet, is Langs het tuinpad van mijn vaderen (1987), waarin Poortvliet de levensgeschiedenissen van zijn eigen voorgeslacht tussen 1600 en 1940 in beeld bracht. Het is een nauwgezet gedocumenteerd boek, waaruit een diep verlangen spreekt naar een rustiger en overzichtelijker wereld met eenvoudige en godsvruchtige mensen die in de geborgenheid van hun kleine dorpsgemeenschap opgewekt hun dagtaak verrichtten. Sociale misstanden blijven daarbij buiten beeld.

Poortvliet zag zichzelf als een 'ambachtsman', die op uiterst arbeidsintensieve wijze zijn boeken voltekende en -schilderde. Elk hoekje van een pagina werd door hem gevuld, met zorg voor het kleinste detail. Aan de dierafbeeldingen gingen langdurige observaties in de natuur vooraf, zonder gebruik van een schetsboek. Pas in het atelier zette hij, in een welhaast fotografisch realisme, de voorstelling op doek of papier. Poortvliet was een gedreven werker: 'Ik ben niet zo'n hoogartistieke kunstenaar. Ik ben een ouderwetse gereformeerde degelijke figuur. Op tijd naar bed, op tijd op en dóórwerken' (Schenke). Ondanks zijn tijdrovende manier van tekenen en schilderen publiceerde hij om de anderhalf à twee jaar een nieuw prentenboek en bracht hij vanaf 1974 jaarlijks een eigen kalender op de markt. Om dit werktempo te kunnen volhouden, veroorloofde Poortvliet zich af en toe wel eens een kunstgreep. Zo lijkt het er sterk op dat boeken als De ark van Noach, of Ere wie ere toekomt (1985) en Aanloop (1993), over de historische relatie tussen de mens en de natuur vanaf de IJstijd, ten dele zijn gevuld met jachttaferelen van reeën, vossen en everzwijnen die van vorige publicaties waren overgebleven.

Naarmate zijn carrière vorderde, greep Poortvliet steeds vaker terug naar beproefde onderwerpen. Zo kreeg Het brieschend paard een pendant in het hondenboek Braaf (1983) en werd een onderdeel van Langs het tuinpad van mijn vaderen verder uitgewerkt in De tresoor van Jacob Jansz. Poortvliet (1991). Deze neiging om oude successen te herhalen was uiteraard het grootst met betrekking tot zijn bestverkopende boek, Leven en werken van de kabouter. In 1981 publiceerde hij hierop, samen met tekstschrijver Huygen, het vervolgdeel, De oproep der kabouters, terwijl postuum nog Kabouter spreekwoorden (1996) het licht zou zien. Veel gelijkenis qua opzet en uitvoering met het kabouterboek vertoonde Het boek van Klaas Vaak en het ABC van de slaap uit 1988, wederom met teksten van Huygen.

Tot 1985 verschenen al Poortvliets verkoopsuccessen - onder de imprint Van Holkema & Warendorf - bij Unieboek. Maar omdat hij zich op den duur steeds minder thuis voelde bij dit grote uitgeversconcern, stapte hij in het genoemde jaar over naar de protestants-christelijke uitgeverij Kok in Kampen: 'daar bidden ze tenminste nog voor het eten'.

Door de populariteit van zijn boeken kwam Poortvliet steeds vaker in de publiciteit, en ijdel als hij was - hij gaf het zelf grif toe - , meed hij die niet. Hij werd geïnterviewd voor kranten en tijdschriften en vertelde op de NCRV-televisie over zijn boeken, werkte mee aan natuurprogramma's en was jarenlang een vast panellid in het raadspelletje Zo vader, zo zoon. De naam Rien Poortvliet werd in de jaren zeventig en tachtig een begrip, een verschijnsel. Hij werd synoniem voor een man met een zorgvuldig gestileerd uiterlijk - met opgekrulde knevel en puntbaardje, in ribfluwelen kniebroek en een geruit jasje met vest - die, bij voorkeur trekkend aan een pijp, op stellige wijze uiting gaf aan zijn kleinburgerlijke en nostalgische conservatisme, waarin het christelijk geloof een vaste plaats had.

Als publiek figuur was Poortvliet omstreden. Bij een deel van de Nederlandse bevolking was hij geliefd om zijn ongecompliceerde jovialiteit en gehechtheid aan ouderwetse normen en waarden. Zijn critici daarentegen vonden hem zelfingenomen en gruwden van zijn oubollige populisme en moralistische uitspraken. Irritatie wekte ook Poortvliets - in hun ogen - al te nadrukkelijk en met veel bijbelteksten en tale Kanaäns beleden geloof. Steeds weer liet hij weten te moeten woekeren met de hem van de 'goeie God' gegeven talenten om iedereen de schoonheid van de Schepping te kunnen tonen. De meeste weerstand ondervonden echter Poortvliets hartstochtelijke pleidooien ten gunste van de jacht als een noodzakelijk middel voor verantwoord wildbeheer. Het onderscheid dat hij daarbij maakte tussen jagers en 'schieters', bracht zijn tegenstanders niet tot zwijgen. 'Rien Moordvliedt' spotte één van hen (Algemeen Dagblad, 19-9-1995).

Kritiek was er ook op Poortvliets werk. Men verweet hem zijn onderwerpen te mooi en te lief te maken - 'zijn herten kregen glimmende oogjes en neusjes' (Ibidem) - , waardoor de grens van de kitsch menigmaal werd overschreden. Zijn voorstellingen werden stereotiep gevonden. Hij toonde steeds een ongerepte natuur met kerngezonde dieren, in een veelal vergelijkbare compositie. Poortvliets werk werd afgewezen als 'anecdotisch, voorspelbaar, burgerlijk braaf en sentimenteel'. Met kunst zou het weinig te maken hebben, omdat het 'zo weinig aan de fantasie over[liet]' (Leeuwarder Courant, 5-10- 1984). Deze verguizing kwetste Poortvliet diep, ook al deed hij voor de buitenwereld alsof het hem niets kon schelen. Groot was dan ook zijn voldoening toen op 28 april 1992 prins Bernhard het Rien Poortvliet Museum opende, waar de originele schilderijen, aquarellen en tekeningen van zijn boeken en kalenders te zien zijn, alsmede een reconstructie van zijn atelier. Het museum werd gevestigd in Middelharnis op Goeree-Overflakkee: 'Gelukkig ver weg van de moderne kunstbende in Amsterdam', aldus Poortvliet (De Telegraaf, 19-9-1995). Eind december 2006 moest het museum, wegens sterk teruglopende bezoekersaantallen en financiële problemen, worden gesloten. In juli 2009 kreeg het Rien Poortvliet Museum een nieuw onderkomen op natuureiland Tiengemeten, ten zuiden van Rotterdam.

Rien Poortvliet overleed in 1995 op 63-jarige leeftijd aan botkanker. Daarmee kwam een vroegtijdig einde aan het leven van een tekenende 'verteller', zoals hij zichzelf graag zag, in de traditie van Cornelis Jetses, Johan Isings en Tjerk Bottema. Hij was vooral in technisch opzicht een bijzonder begaafd illustrator, die met slechts een paar lijnen de beweging van een dierenlichaam of een gelaatsuitdrukking wist over te brengen (Algemeen Dagblad, 19-9-1995). Hoewel Poortvliet zich met zijn 'kijkboeken' tot ver over de grenzen grote populariteit verwierf, bleven de meningen over de artistieke waarde van zijn werk verdeeld. Het aantal bewonderaars overtrof het aantal verguizers echter vele malen.

Diverse kunstenaars archief, Poreau, Oswald Poreau geboren in Schaarbeek 1877, overleden in Waterloo 1955. Postimpressionistisch schilder van landschappen, havens, bloemen en portretten. Etser en lithograaf. Na het verlaten van de Militaire School, eerste opleiding bij de familievriend J. Quinaux (vanaf 1894) en, tegen de wil van zijn vader, verdere opleiding architectuur en schilderkunst aan de Academie van Brussel (tot 1900, J. Stallaert). Om den brode restaureert hij schilderijen. Ruilt enkele jaren de schilderkunst voor de muziek. Vestigt zich na zijn huwelijk met een musicienne (1905) in Parijs en werkt in Barbizon / Frankrijk. Keert naar België terug en maakt talrijke reizen naar Duitsland, Engeland en vooral naar Frankrijk waar hij vaak in Bretagne werkt. In België schildert hij aan de kust, aan de boorden van de Schelde en de industrielandschappen van de Boringage. Ontmoet in 1906 M. Blieck, die een grote invloed op hem uitoefent. Kent vele moeilijkheden door de aanslepende ziekte van zijn vrouw. Vindt vertroosting en steun bij musicienne en kunstschilderes Yvonne Vonnot- Viollet. Werk in het bezit van de koninklijke familie, de Staat en in de Musea van Schaarbeek, Temse en Mulhouse.


716435 Herbert van der Poll


716436 Herbert van der Poll


716437 Tinus Ponne


716438 Rien Poortvliet


716440 Oswald Poreau

Diverse kunstenaars archief, Aureliu Prodan

Born at 15 april 1968 in Chisinau, Rebublic of Moldova


1979-1983 Children's art school

Diverse kunstenaars archief, Aureliu Prodan

Born at 15 april 1968 in Chisinau, Rebublic of Moldova


1979-1983 Children's art school

Diverse kunstenaars archief, Aureliu Prodan

Born at 15 april 1968 in Chisinau, Rebublic of Moldova


1979-1983 Children's art school

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.


716450 A. Prodan


716451 A. Prodan


716452 A. Prodan


716700 Daniel van der Putten


716701 Daniel van der Putten

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.


716702 Daniel van der Putten


716703 Daniel van der Putten


716704 Daniel van der Putten


716705 Daniel van der Putten


716706 Daniel van der Putten

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Daniel Van der Putten werd geboren in een klein boerendorpje in de buurt van Rembrandts geboorteplaats Leiden, Holland. Van de vele schilders in het Van der Putten familie, zijn tante is vooral opmerkelijk als een beroemde portret schilder wiens werken vaak  worden tentoongesteld in New York. Hoewel Van der Putten altijd had willen schilderen, werkte hij samen met zijn vader in het tuinbouwbedrijf alvorens te beslissen om zich volledig te wijden aan de kunst. Tijdens een reis naar Australië ontmoette Van der Putten zijn Schotse vrouw. Na hun huwelijk, reisden ze de wereld rond en vervolgens vestigden ze zich in Schotland. Daar begonnen ze de technieken van de grote Nederlandse meesters te onderzoeken en het landschap van de plaatsen die zij hebben bezocht te bestuderen van hun frequente reizen. Hun interesse groeide geleidelijk in de schilderkunst. Tot slot, als laatste hun verhuizing naar Engeland, Van der Putten was zo geïnspireerd door het Engelse platteland, dat hij een full-time schilder is geworden. Vandaag is Van der Putten is uitgegroeid tot een succesvol kunstenaar met een geheel eigen stijl. Zijn fascinatie voor kleur en schaduw komt voort uit zijn paneel, met name in de vorm van zeer gedetailleerde bomen en luchten. Die biedt een breed scala van verschillende stemmingen en seizoenen, zijn schilderijen hebben een kwaliteit van het licht en intensiteit die weinig kunstenaars ooit kunnen bereiken. Britse landschappen van de kunstenaar zijn duidelijk opmerkelijk.
Na zijn schilderijen getoond in Engeland, Europa, de Verenigde Staten en Canada, hebben zijn tentoonstellingen tot nu toe geleid tot grote successen. De werken van Daniel Van der Putten zijn een constante bron van genot voor particuliere verzamelaars over de hele wereld.

Diverse kunstenaars archief, Raaphorst, Cornelis Raaphorst is geboren te Nieuwkoop in 1875 en overleden in 1954 te Wassenaar.
 
Cornelis Raaphorst woonde en werkte zijn hele leven in Wassenaar. Hij schilderde bij voorkeur katten in al hun doen en laten. Vooral spelende jonge poesjes. Vaak beeldde hij ze af met kleurige draperieën of muziekinstrumenten. Min of meer in de trant van Henriëtte Ronner - Knip, ofschoon hij toch weer een geheel eigen stijl van schilderen toepaste. Raaphorst is zeer bekend geworden met zijn katten-schilderijen en zijn werk is tot op de dag van vandaag nog steeds uitermate populair.

Diverse kunstenaars archief, Raaphorst, Cornelis Raaphorst is geboren te Nieuwkoop in 1875 en overleden in 1954 te Wassenaar.
 
Cornelis Raaphorst woonde en werkte zijn hele leven in Wassenaar. Hij schilderde bij voorkeur katten in al hun doen en laten. Vooral spelende jonge poesjes. Vaak beeldde hij ze af met kleurige draperieën of muziekinstrumenten. Min of meer in de trant van Henriëtte Ronner - Knip, ofschoon hij toch weer een geheel eigen stijl van schilderen toepaste. Raaphorst is zeer bekend geworden met zijn katten-schilderijen en zijn werk is tot op de dag van vandaag nog steeds uitermate populair.


716707 Daniel van der Putten


716708 Daniel van der Putten


716709 Daniel van der Putten


718050 Cornelis Raaphorst


718051 Cornelis Raaphorst

Diverse kunstenaars archief, Rabbers, Evert Rabbers, geboren op 30 januari 1875 te Woolde (Gem. Hengelo) en is overleden op 25 december 1967 te Enschede. Al tijdens zijn lagere schooltijd bleek hij een talentvol tekenaar en ook tijdens zijn HBS periode (1889-1892) bleek hij een kunstlievend mens, daartoe vooral gestimuleerd door zijn teken- en schilderleraar J.H.Weijns (1864-1945). Mede op advies van kunstschilders, die hij in zijn schoolperiode als gids in het Twentse land begeleidde, (o.a. de beroemde Duitse kunstschilder Max Liebermann) vertrok hij na de HBS naar Den Haag om in dienst te treden bij de hoffotograaf Ziegier. De mogelijkheid in het westen in contact te komen met bekende kunstschilders was, naast de hoofdzaak in zijn dagelijks onderhoud te moeten voorzien, zijn voornaamste drijfveer.
Waarschijnlijk via de voornoemde Max Liebermann is Evert Rabbers in Den Haag in contact gekomen met de Kunstschilder B.J. Blommers (1845-1914), die hem waardevolle tips en wellicht zelfs les heeft gegeven en hem op die manier de grondbeginselen van het vak heeft bijgebracht. Via Blommers leerde hij o.a. de toen ook al beroemde Jozef Israëls kennen, die leermeester van Blommers was geweest en bovendien een goede vriend was van Max Liebermann. Na de Haagse jaren vertrok hij, goed gestimuleerd en geschoold naar Enschede, waar hij weer bij de familie Vohwinkel introk. De fotografie was voor hem toen al op het tweede plan gekomen, de schilderkunst was zijn prioriteit en hij bekwaamde zich via correspondentie met Blommers, die hij werk ter inzage stuurde verder in het tekenen van o.a. dierstudies, waarbij paarden en koeien de boventoon voerden. Ook volgde hij een cursus bij de Amsterdamse tekenschool ABC hetgeen ongetwijfeld in positieve zin zijn invloed had op zijn latere bekwaamheid. Teruggekeerd in Enschede leerde hij al snel de schilders B.H.Bolink (1876-1950) en P.A. Nijgh (1876-1959) kennen en toen hij enkele jaren later bovendien in contact kwam met G.C.Krol (1882-1950) en W.K. de Wijs (1884-1964) was de basis gelegd voor een vaak samen schilderende vijfkoppige schilderscollectief.
Maar ook met kunstenaars van buiten Twente onderhield hij nauwe banden en men wisselde tot wederzijds profijt ervaringen en kennis uit. Delden bleef een geliefde omgeving om vanuit één van de daar gevestigde hotels gezamenlijk op pad te gaan. Max Liebermann, H.W. van de Worp (1849-1941) en A.M.Gorter (1866-1933) werden dikwijls met Evert Rabbers in de omgeving van o.a. Twickel gesignaleerd. De schilder Rabbers was inmiddels getrouwd met mej. H.J.W. Wegereef, het enige kind van een Enschedese aannemer die in goeden doen verkeerde. Zo bouwde Wegereef sr. Voor het jonge stel een fraai, ruim bemeten huis waarin een daglicht atelier een plaats kreeg. Uit het huwelijk kwamen in 1909 en 1911 twee zoons voort. Daar Rabbers nu financieel onafhankelijk was, kon hij het gelukkig permitteren niet meer om den brode te schilderen, maar uitsluitend te werken aan die onderwerpen die hem aanspraken. Een nadeel van zijn redelijke welstand was echter het feit dat hem de dwang ontbrak aan de weg te spijkeren met zijn talenten. Publiciteit of naamsbekendheid waren nooit zijn drijfveren, reden waarom soms minder getalenteerde collega-schilders een veel bekender naam opbouwden en landelijke faam verkregen. Evert Rabbers was niet alleen de schilder van het Twentse landschap, hij bekwaamde zich evengoed in stillevens, bloemen- en fruitmarkten, portretstudies, kortom hij werd een universeel schilderend kunstenaar die op een hoog niveau werk tot stand bracht. Geen techniek was hem vreemd, of het nu om olieverf, pastel, aquarel, crayon of het tekenpotlood ging, hij beheerste elk onderdeel van zijn vak. Naast zijn Twentse activiteiten was hij ook lid van de Amsterdamse Kunstvereniging “Sint Lucas”, in mei 1916 zond hij werk in voor de expositie t.g.v. het 25 jarig jubileum van dit kunstgenootschap. Hoewel Evert Rabbers zeer selectief te werk ging bij het ter beschikking stellen of verkopen van zijn werk hangen of hingen er toch veel doeken bij o.a. de Nederlandse heide Maatschappij, het Ministerie van Landbouw met name oud minister Beernink was een echte liefhebber van het werk van Rabbers. Ook in het Rijksmuseum Twenthe werden zijn schilderijen van tijd tot tijd getoond. Na het overlijden op 25 december 1967 van Evert Rabbers, zijn vrouw was hem reeds in juli 1959 ontvallen, werd bij notariële akte de “Stichting Evert Rabbers” in het leven geroepen. Deze stichting beheert ongeveer 150 doeken, tekeningen etc. van zijn levenswerk en stelt zich ten doel van tijd tot tijd zijn werk te exposeren. Zo werden er exposities gehouden in Huize Holterhof te Enschede, Palthehuis te Oldenzaal, Oudheidkamer te Goor, het plaatselijke museum te Vreden en Munster, het Rijksmuseum te Leek, Rijksmuseum Enschede, etc.

Diverse kunstenaars archief, Rabbers, Evert Rabbers, geboren op 30 januari 1875 te Woolde (Gem. Hengelo) en is overleden op 25 december 1967 te Enschede. Al tijdens zijn lagere schooltijd bleek hij een talentvol tekenaar en ook tijdens zijn HBS periode (1889-1892) bleek hij een kunstlievend mens, daartoe vooral gestimuleerd door zijn teken- en schilderleraar J.H.Weijns (1864-1945). Mede op advies van kunstschilders, die hij in zijn schoolperiode als gids in het Twentse land begeleidde, (o.a. de beroemde Duitse kunstschilder Max Liebermann) vertrok hij na de HBS naar Den Haag om in dienst te treden bij de hoffotograaf Ziegier. De mogelijkheid in het westen in contact te komen met bekende kunstschilders was, naast de hoofdzaak in zijn dagelijks onderhoud te moeten voorzien, zijn voornaamste drijfveer.
Waarschijnlijk via de voornoemde Max Liebermann is Evert Rabbers in Den Haag in contact gekomen met de Kunstschilder B.J. Blommers (1845-1914), die hem waardevolle tips en wellicht zelfs les heeft gegeven en hem op die manier de grondbeginselen van het vak heeft bijgebracht. Via Blommers leerde hij o.a. de toen ook al beroemde Jozef Israëls kennen, die leermeester van Blommers was geweest en bovendien een goede vriend was van Max Liebermann. Na de Haagse jaren vertrok hij, goed gestimuleerd en geschoold naar Enschede, waar hij weer bij de familie Vohwinkel introk. De fotografie was voor hem toen al op het tweede plan gekomen, de schilderkunst was zijn prioriteit en hij bekwaamde zich via correspondentie met Blommers, die hij werk ter inzage stuurde verder in het tekenen van o.a. dierstudies, waarbij paarden en koeien de boventoon voerden. Ook volgde hij een cursus bij de Amsterdamse tekenschool ABC hetgeen ongetwijfeld in positieve zin zijn invloed had op zijn latere bekwaamheid. Teruggekeerd in Enschede leerde hij al snel de schilders B.H.Bolink (1876-1950) en P.A. Nijgh (1876-1959) kennen en toen hij enkele jaren later bovendien in contact kwam met G.C.Krol (1882-1950) en W.K. de Wijs (1884-1964) was de basis gelegd voor een vaak samen schilderende vijfkoppige schilderscollectief.
Maar ook met kunstenaars van buiten Twente onderhield hij nauwe banden en men wisselde tot wederzijds profijt ervaringen en kennis uit. Delden bleef een geliefde omgeving om vanuit één van de daar gevestigde hotels gezamenlijk op pad te gaan. Max Liebermann, H.W. van de Worp (1849-1941) en A.M.Gorter (1866-1933) werden dikwijls met Evert Rabbers in de omgeving van o.a. Twickel gesignaleerd. De schilder Rabbers was inmiddels getrouwd met mej. H.J.W. Wegereef, het enige kind van een Enschedese aannemer die in goeden doen verkeerde. Zo bouwde Wegereef sr. Voor het jonge stel een fraai, ruim bemeten huis waarin een daglicht atelier een plaats kreeg. Uit het huwelijk kwamen in 1909 en 1911 twee zoons voort. Daar Rabbers nu financieel onafhankelijk was, kon hij het gelukkig permitteren niet meer om den brode te schilderen, maar uitsluitend te werken aan die onderwerpen die hem aanspraken. Een nadeel van zijn redelijke welstand was echter het feit dat hem de dwang ontbrak aan de weg te spijkeren met zijn talenten. Publiciteit of naamsbekendheid waren nooit zijn drijfveren, reden waarom soms minder getalenteerde collega-schilders een veel bekender naam opbouwden en landelijke faam verkregen. Evert Rabbers was niet alleen de schilder van het Twentse landschap, hij bekwaamde zich evengoed in stillevens, bloemen- en fruitmarkten, portretstudies, kortom hij werd een universeel schilderend kunstenaar die op een hoog niveau werk tot stand bracht. Geen techniek was hem vreemd, of het nu om olieverf, pastel, aquarel, crayon of het tekenpotlood ging, hij beheerste elk onderdeel van zijn vak. Naast zijn Twentse activiteiten was hij ook lid van de Amsterdamse Kunstvereniging “Sint Lucas”, in mei 1916 zond hij werk in voor de expositie t.g.v. het 25 jarig jubileum van dit kunstgenootschap. Hoewel Evert Rabbers zeer selectief te werk ging bij het ter beschikking stellen of verkopen van zijn werk hangen of hingen er toch veel doeken bij o.a. de Nederlandse heide Maatschappij, het Ministerie van Landbouw met name oud minister Beernink was een echte liefhebber van het werk van Rabbers. Ook in het Rijksmuseum Twenthe werden zijn schilderijen van tijd tot tijd getoond. Na het overlijden op 25 december 1967 van Evert Rabbers, zijn vrouw was hem reeds in juli 1959 ontvallen, werd bij notariële akte de “Stichting Evert Rabbers” in het leven geroepen. Deze stichting beheert ongeveer 150 doeken, tekeningen etc. van zijn levenswerk en stelt zich ten doel van tijd tot tijd zijn werk te exposeren. Zo werden er exposities gehouden in Huize Holterhof te Enschede, Palthehuis te Oldenzaal, Oudheidkamer te Goor, het plaatselijke museum te Vreden en Munster, het Rijksmuseum te Leek, Rijksmuseum Enschede, etc.

Diverse kunstenaars archief, Huibert Antonie van Ravenswaaij is geboren op 1 juni 1891 in gorinchem en overleden te Lisse op 10 september 1972. Ravenswaaij (1891-1972): Kunstschilder/Dichter.

Hij woonde en werkte in Rotterdam; vanaf 1915 in Gorinchem. Leerling van de Akademie voor B.K. te Rotterdam o.l.v. H.Luns, J.H. Nachtweh, A.H.R. van Maasdijk enz. 
Hij schilderde, aquarelleerde, tekende (pen) in naturalistische trant portretten (voor 1914), landschappen, bloemen, dieren, vooral vogels en insecten.
Hij maakte ook litho's en houtsneden.

Exposities en musea; Gorcum/Leerdam, Gorcums Museum/Leerdams Museum Het Oude Raadhuis.

Diverse kunstenaars archief, Dat de schilder Piet de Regt zich liet inspireren door de Haagse School, maakt dit schilderij wel duidelijk. Opgeleid door de landschapschilder Antoon Markus, bekwaamde hij zich vanaf 1896 verder zelf in het schilderen van het landschap, waarbij de polders rondom de omgeving van Den Haag favoriet waren. In talloze nuances groen geeft hij met een trefzekere penseelstreek diepte aan het polderland, waar slootjes en legakkers, overhuifd door bomen, het beeld bepalen. De Regt beperkte zich tot de natuur, de arbeid van de mens daarin kon hem minder boeien. Zijn schilderijen zijn fraaie impressies van de ‘eenvoudige’ natuur, zoals ook de grote meesters van de Haagse School (Roelofs, Gabriël, Weissenbruch) die zo graag weergaven.

Diverse kunstenaars archief, Dat de schilder Piet de Regt zich liet inspireren door de Haagse School, maakt dit schilderij wel duidelijk. Opgeleid door de landschapschilder Antoon Markus, bekwaamde hij zich vanaf 1896 verder zelf in het schilderen van het landschap, waarbij de polders rondom de omgeving van Den Haag favoriet waren. In talloze nuances groen geeft hij met een trefzekere penseelstreek diepte aan het polderland, waar slootjes en legakkers, overhuifd door bomen, het beeld bepalen. De Regt beperkte zich tot de natuur, de arbeid van de mens daarin kon hem minder boeien. Zijn schilderijen zijn fraaie impressies van de ‘eenvoudige’ natuur, zoals ook de grote meesters van de Haagse School (Roelofs, Gabriël, Weissenbruch) die zo graag weergaven.


718100 Evert Rabbers


718101 Evert Rabbers


718200 H.A. van Ravenswaaij


718220 Pieter de Regt


718221 Pieter de Regt

Diverse kunstenaars archief, Rensburg, Eugenius (Eugène) Rensburg is geboren in Den Haag op 16 september 1872 en overleden in Den Haag op 6 november 1956. Hij woonde en werkte ondermeer in Den Haag, Amsterdam, Rotterdam, Parijs, Berlijn, Wenen, Frankfurt, Boedapest, langs de Rijn, Donau, Seine, de Theems bij Londen en langs de Zuiderzee. Hij heeft echter het grootste gedeelte van zijn leven in Rotterdam gewoond. Hij was leerling van de Quellinusschool (avondcursus) te Amsterdam en van de Akademie voor beeldene kunstenaars in Den Haag (van circa 1890 af) onder leiding van J. van Delden.
Schilderde stadsgezichten, aquaria, terraria, enz. Hij heeft vooral naam gemaakt met zijn topografische pentekeningen. Hij werd wel een handig stadstekenaar genoemd. ook heeft hij meer dan 5000 etsen gemaakt, waaronder circa 450 stuks van de stad Rotterdam.
Het gemeentearchief van Delft bezit diverse tekeningen van hem en het Belastingmuseum van Rotterdam bezit  5 mooie aquarellen van hem.

Diverse kunstenaars archief, Reuter, H. Reuter, Helmut Reuter is geboren in 1913 te Düsseldorf en overleden in 1985 eveneens te Düsseldorf. Hij was leerling aan de Kunst Akademie te Düsseldorf. Zijn onderwerpen waren landschappen, zeegezichten en vooral kustgezichten met vissersboten op het strand.

Diverse kunstenaars archief, Richters, Marius Johannes(Marius) Richters woonde en werkte in Rotterdam, trok naar Zeeland, Terschelling, Zuid-Frankrijk enz. Leerling van J. Gidding sr., daarna van de Academie voor Beeldende Kunstenaars te Rotterdam(avondcursus ca. 1898-1908) o.l.v. A.H.R. van Maasdijk. Schilderde, aquarelleerde, tekende, etste, lithografeerde polders, rivieren, stadsgezichten, luchten, water, wind, ook enkele kerkinterieurs(St. Jan te Schiedam), religieuze voorstellingen en portretten, maakte voorts houtsneden. Glazenier: gebrandschilderde ramen, o.m. in de Zuiderkerk te Rotterdam en de St. Jan te Schiedam. Hij werd genoemd ‘schilderende en tekenende ziener’. Gaf les aan E. Masseus en werkte samen met H. J. M. van Lamoen. Was o.m. lid van ‘R. 33’.

Diverse kunstenaars archief, Rijlaarsdam, Jan Rijlaarsdam woonde en werkte in Nieuwkoop en Hilversum. Hij heeft bekendheid verworven met zijn café-interieurs, vrouwen, stadsbeelden en markttaferelen in figuratief-impressionistische en lyrisch impressionistische stijl. Kreeg als onderscheiding de Koninklijke Subsidie en was lid van onder ander St-Lucas te Amsterdam en Gooise Schilders Vereniging. Diverse exposities en werk in bezit van het Singer Museum Laren.
De kunstschilder Jan Rijlaarsdam werd op 2 maart 1911 geboren te Nieuwkoop. Reeds op jonge leeftijd verhuisde samen met zijn familie naar Hilversum. Zij hadden daar een melkzaak gekocht en Jan droeg zijn steentje bij met het rondbrengen van de melk. Om de hoek van de melkhandel zat lijstenmakerij Dekker waar hij enige jaren later in dienst trad. Dit was ook de periode waarin hij actief begon te tekenen. Zijn onderwerpen uit deze tijd lagen nog dicht bij huis. In 1929 neemt Jan, samen met collega Anton Balzarelli, de lijstenmakerij over van de weduwe Dekker. 
Door de steun van Anton krijgt Jan meer vrijheid voor zijn tekenen en schilderen, en in 1932 kwam de eerste erkenning in de vorm van een prijs van de gemeente Amersfoort. Met het geld dat Jan won kocht hij schilderspullen.  In 1938 heeft Jan een expositie, en wel in Hilversum. Dit was de eerste van een lange reeks exposities die pas in 2007  in 's-Graveland afgesloten werd.
In de driekwart eeuw dat Jan schilderde heeft hij veel geschilderd en gereisd, hij is twee keer getrouwd geweest en is vader geworden van twee zoons. Zijn werk, dat vaak ingetogen en toch buitengewoon expressief is ondanks het relatief monochrome kleurgebruik, bied een blik in het leven en de ziel van de kunstschilder. We zien het kleurrijke werk; de bloemenmeisjes, vrouwen, barscènes en straatgezichten, die hij veelal schilderde omdat ze simpelweg het beste verkochten, en we zien het veel diepere, vrije, vernieuwende en expressievere werk dat vaak op het eerste gezicht melancholiek overkomt maar als men beter kijkt een warm kloppend hart blijkt te hebben.
Hij was lid van de schildersvereniging Laren-Blaricum,

Diverse kunstenaars archief, Rijlaarsdam, Jan Rijlaarsdam woonde en werkte in Nieuwkoop en Hilversum. Hij heeft bekendheid verworven met zijn café-interieurs, vrouwen, stadsbeelden en markttaferelen in figuratief-impressionistische en lyrisch impressionistische stijl. Kreeg als onderscheiding de Koninklijke Subsidie en was lid van onder ander St-Lucas te Amsterdam en Gooise Schilders Vereniging. Diverse exposities en werk in bezit van het Singer Museum Laren.
De kunstschilder Jan Rijlaarsdam werd op 2 maart 1911 geboren te Nieuwkoop. Reeds op jonge leeftijd verhuisde samen met zijn familie naar Hilversum. Zij hadden daar een melkzaak gekocht en Jan droeg zijn steentje bij met het rondbrengen van de melk. Om de hoek van de melkhandel zat lijstenmakerij Dekker waar hij enige jaren later in dienst trad. Dit was ook de periode waarin hij actief begon te tekenen. Zijn onderwerpen uit deze tijd lagen nog dicht bij huis. In 1929 neemt Jan, samen met collega Anton Balzarelli, de lijstenmakerij over van de weduwe Dekker. 
Door de steun van Anton krijgt Jan meer vrijheid voor zijn tekenen en schilderen, en in 1932 kwam de eerste erkenning in de vorm van een prijs van de gemeente Amersfoort. Met het geld dat Jan won kocht hij schilderspullen.  In 1938 heeft Jan een expositie, en wel in Hilversum. Dit was de eerste van een lange reeks exposities die pas in 2007  in 's-Graveland afgesloten werd.
In de driekwart eeuw dat Jan schilderde heeft hij veel geschilderd en gereisd, hij is twee keer getrouwd geweest en is vader geworden van twee zoons. Zijn werk, dat vaak ingetogen en toch buitengewoon expressief is ondanks het relatief monochrome kleurgebruik, bied een blik in het leven en de ziel van de kunstschilder. We zien het kleurrijke werk; de bloemenmeisjes, vrouwen, barscènes en straatgezichten, die hij veelal schilderde omdat ze simpelweg het beste verkochten, en we zien het veel diepere, vrije, vernieuwende en expressievere werk dat vaak op het eerste gezicht melancholiek overkomt maar als men beter kijkt een warm kloppend hart blijkt te hebben.
Hij was lid van de schildersvereniging Laren-Blaricum,


718250 Eugène Rensburg


718270 Helmut Reuter


718300 Marius Richters


718400 Jan Rijlaarsdam


718401 Jan Rijlaarsdam

Diverse kunstenaars archief, Rijlaarsdam, Jan Rijlaarsdam woonde en werkte in Nieuwkoop en Hilversum. Hij heeft bekendheid verworven met zijn café-interieurs, vrouwen, stadsbeelden en markttaferelen in figuratief-impressionistische en lyrisch impressionistische stijl. Kreeg als onderscheiding de Koninklijke Subsidie en was lid van onder ander St-Lucas te Amsterdam en Gooise Schilders Vereniging. Diverse exposities en werk in bezit van het Singer Museum Laren.
De kunstschilder Jan Rijlaarsdam werd op 2 maart 1911 geboren te Nieuwkoop. Reeds op jonge leeftijd verhuisde samen met zijn familie naar Hilversum. Zij hadden daar een melkzaak gekocht en Jan droeg zijn steentje bij met het rondbrengen van de melk. Om de hoek van de melkhandel zat lijstenmakerij Dekker waar hij enige jaren later in dienst trad. Dit was ook de periode waarin hij actief begon te tekenen. Zijn onderwerpen uit deze tijd lagen nog dicht bij huis. In 1929 neemt Jan, samen met collega Anton Balzarelli, de lijstenmakerij over van de weduwe Dekker. 
Door de steun van Anton krijgt Jan meer vrijheid voor zijn tekenen en schilderen, en in 1932 kwam de eerste erkenning in de vorm van een prijs van de gemeente Amersfoort. Met het geld dat Jan won kocht hij schilderspullen.  In 1938 heeft Jan een expositie, en wel in Hilversum. Dit was de eerste van een lange reeks exposities die pas in 2007  in 's-Graveland afgesloten werd.
In de driekwart eeuw dat Jan schilderde heeft hij veel geschilderd en gereisd, hij is twee keer getrouwd geweest en is vader geworden van twee zoons. Zijn werk, dat vaak ingetogen en toch buitengewoon expressief is ondanks het relatief monochrome kleurgebruik, bied een blik in het leven en de ziel van de kunstschilder. We zien het kleurrijke werk; de bloemenmeisjes, vrouwen, barscènes en straatgezichten, die hij veelal schilderde omdat ze simpelweg het beste verkochten, en we zien het veel diepere, vrije, vernieuwende en expressievere werk dat vaak op het eerste gezicht melancholiek overkomt maar als men beter kijkt een warm kloppend hart blijkt te hebben.
Hij was lid van de schildersvereniging Laren-Blaricum,

Diverse kunstenaars archief, Rijlaarsdam, Jan Rijlaarsdam woonde en werkte in Nieuwkoop en Hilversum. Hij heeft bekendheid verworven met zijn café-interieurs, vrouwen, stadsbeelden en markttaferelen in figuratief-impressionistische en lyrisch impressionistische stijl. Kreeg als onderscheiding de Koninklijke Subsidie en was lid van onder ander St-Lucas te Amsterdam en Gooise Schilders Vereniging. Diverse exposities en werk in bezit van het Singer Museum Laren.
De kunstschilder Jan Rijlaarsdam werd op 2 maart 1911 geboren te Nieuwkoop. Reeds op jonge leeftijd verhuisde samen met zijn familie naar Hilversum. Zij hadden daar een melkzaak gekocht en Jan droeg zijn steentje bij met het rondbrengen van de melk. Om de hoek van de melkhandel zat lijstenmakerij Dekker waar hij enige jaren later in dienst trad. Dit was ook de periode waarin hij actief begon te tekenen. Zijn onderwerpen uit deze tijd lagen nog dicht bij huis. In 1929 neemt Jan, samen met collega Anton Balzarelli, de lijstenmakerij over van de weduwe Dekker. 
Door de steun van Anton krijgt Jan meer vrijheid voor zijn tekenen en schilderen, en in 1932 kwam de eerste erkenning in de vorm van een prijs van de gemeente Amersfoort. Met het geld dat Jan won kocht hij schilderspullen.  In 1938 heeft Jan een expositie, en wel in Hilversum. Dit was de eerste van een lange reeks exposities die pas in 2007  in 's-Graveland afgesloten werd.
In de driekwart eeuw dat Jan schilderde heeft hij veel geschilderd en gereisd, hij is twee keer getrouwd geweest en is vader geworden van twee zoons. Zijn werk, dat vaak ingetogen en toch buitengewoon expressief is ondanks het relatief monochrome kleurgebruik, bied een blik in het leven en de ziel van de kunstschilder. We zien het kleurrijke werk; de bloemenmeisjes, vrouwen, barscènes en straatgezichten, die hij veelal schilderde omdat ze simpelweg het beste verkochten, en we zien het veel diepere, vrije, vernieuwende en expressievere werk dat vaak op het eerste gezicht melancholiek overkomt maar als men beter kijkt een warm kloppend hart blijkt te hebben.
Hij was lid van de schildersvereniging Laren-Blaricum,

Diverse kunstenaars archief, Rijlaarsdam, Jan Rijlaarsdam woonde en werkte in Nieuwkoop en Hilversum. Hij heeft bekendheid verworven met zijn café-interieurs, vrouwen, stadsbeelden en markttaferelen in figuratief-impressionistische en lyrisch impressionistische stijl. Kreeg als onderscheiding de Koninklijke Subsidie en was lid van onder ander St-Lucas te Amsterdam en Gooise Schilders Vereniging. Diverse exposities en werk in bezit van het Singer Museum Laren.
De kunstschilder Jan Rijlaarsdam werd op 2 maart 1911 geboren te Nieuwkoop. Reeds op jonge leeftijd verhuisde samen met zijn familie naar Hilversum. Zij hadden daar een melkzaak gekocht en Jan droeg zijn steentje bij met het rondbrengen van de melk. Om de hoek van de melkhandel zat lijstenmakerij Dekker waar hij enige jaren later in dienst trad. Dit was ook de periode waarin hij actief begon te tekenen. Zijn onderwerpen uit deze tijd lagen nog dicht bij huis. In 1929 neemt Jan, samen met collega Anton Balzarelli, de lijstenmakerij over van de weduwe Dekker. 
Door de steun van Anton krijgt Jan meer vrijheid voor zijn tekenen en schilderen, en in 1932 kwam de eerste erkenning in de vorm van een prijs van de gemeente Amersfoort. Met het geld dat Jan won kocht hij schilderspullen.  In 1938 heeft Jan een expositie, en wel in Hilversum. Dit was de eerste van een lange reeks exposities die pas in 2007  in 's-Graveland afgesloten werd.
In de driekwart eeuw dat Jan schilderde heeft hij veel geschilderd en gereisd, hij is twee keer getrouwd geweest en is vader geworden van twee zoons. Zijn werk, dat vaak ingetogen en toch buitengewoon expressief is ondanks het relatief monochrome kleurgebruik, bied een blik in het leven en de ziel van de kunstschilder. We zien het kleurrijke werk; de bloemenmeisjes, vrouwen, barscènes en straatgezichten, die hij veelal schilderde omdat ze simpelweg het beste verkochten, en we zien het veel diepere, vrije, vernieuwende en expressievere werk dat vaak op het eerste gezicht melancholiek overkomt maar als men beter kijkt een warm kloppend hart blijkt te hebben.
Hij was lid van de schildersvereniging Laren-Blaricum,

Diverse kunstenaars archief, Rijlaarsdam, Jan Rijlaarsdam woonde en werkte in Nieuwkoop en Hilversum. Hij heeft bekendheid verworven met zijn café-interieurs, vrouwen, stadsbeelden en markttaferelen in figuratief-impressionistische en lyrisch impressionistische stijl. Kreeg als onderscheiding de Koninklijke Subsidie en was lid van onder ander St-Lucas te Amsterdam en Gooise Schilders Vereniging. Diverse exposities en werk in bezit van het Singer Museum Laren.
De kunstschilder Jan Rijlaarsdam werd op 2 maart 1911 geboren te Nieuwkoop. Reeds op jonge leeftijd verhuisde samen met zijn familie naar Hilversum. Zij hadden daar een melkzaak gekocht en Jan droeg zijn steentje bij met het rondbrengen van de melk. Om de hoek van de melkhandel zat lijstenmakerij Dekker waar hij enige jaren later in dienst trad. Dit was ook de periode waarin hij actief begon te tekenen. Zijn onderwerpen uit deze tijd lagen nog dicht bij huis. In 1929 neemt Jan, samen met collega Anton Balzarelli, de lijstenmakerij over van de weduwe Dekker. 
Door de steun van Anton krijgt Jan meer vrijheid voor zijn tekenen en schilderen, en in 1932 kwam de eerste erkenning in de vorm van een prijs van de gemeente Amersfoort. Met het geld dat Jan won kocht hij schilderspullen.  In 1938 heeft Jan een expositie, en wel in Hilversum. Dit was de eerste van een lange reeks exposities die pas in 2007  in 's-Graveland afgesloten werd.
In de driekwart eeuw dat Jan schilderde heeft hij veel geschilderd en gereisd, hij is twee keer getrouwd geweest en is vader geworden van twee zoons. Zijn werk, dat vaak ingetogen en toch buitengewoon expressief is ondanks het relatief monochrome kleurgebruik, bied een blik in het leven en de ziel van de kunstschilder. We zien het kleurrijke werk; de bloemenmeisjes, vrouwen, barscènes en straatgezichten, die hij veelal schilderde omdat ze simpelweg het beste verkochten, en we zien het veel diepere, vrije, vernieuwende en expressievere werk dat vaak op het eerste gezicht melancholiek overkomt maar als men beter kijkt een warm kloppend hart blijkt te hebben.
Hij was lid van de schildersvereniging Laren-Blaricum,

Diverse kunstenaars archief, Adriaan la Riviere schilderde, aquarelleerde en tekende stadsgezichten {buurtjes 
enz.} figuurstukken en stillevens.
Woonde en werkte in Rotterdam, Munchen, Amsterdam en Den Haag. Diversen 
tentoonstellingen in Amsterdam Rotterdam enz.
Werk in museum Boymans-van Beuningen Rotterdam.


718402 Jan Rijlaarsdam


718403 Jan Rijlaarsdam


718404 Jan Rijlaarsdam


718405 Jan Rijlaarsdam


718450 A. la Riviere

Diverse kunstenaars archief, Leiden 06.04.1888 - 1978

 

De Leiderdorper Johannes Cornelis(Jan) Roelandse schilderde veelal in een losse, brede toets veel verschillende onderwerpen. Vaarten met schuiten, stads- gedeelten vaak bij buiig weer hadden zijn voorkeur. Was lid van het schildersgenootschap 'Ars Aemula Naturae' en 'De Kunst om de Kunst'. Kreeg raadgevingen van Floris Verster en W.H. van der Nat.

Diverse kunstenaars archief, Den Haag 24.02.1844 – Den Haag 02.03.1936.

 

Gerardus Johannes Roermeester begon als huis- en decoratieschilder in Den Haag, trok naar Parijs(had er veel succes als decorateur), naar New York, af en toe naar Nederland terug. Weer in Den Haag, naar de Tekenacademie aldaar; bevriend met Jacob en Willem Maris.

Schilder en aquarellist voornamelijk van landschappen(ook winters), tevens etser. Schilderde veel boerderijen in de sneeuw, bij ondergaande zon, etc. Werk o.a. in het Haags Gemeentemuseum  Was lid van ‘Pulchri Studio’ in Den Haag en van ‘Arti et Amicitiae’ te Amsterdam. Gaf les aan J.G. Huijser, D.J.R. Jordens, J.A. Mondt en C. Vreedenburgh.
Werk in Rijksprentenkabinet te Amsterdam, in het Haags Gemeentemuseum nl.:'gezicht op Nieuwkoop' en in het Rijksmuseum Kröller-Müller te Otterlo(2 tekeningen).

Diverse kunstenaars archief, Roessingh, Albert Roessing (Assen 1873 - Antwerpen 1951) Schilder en dichter. 

Zoon van de president van de arrondissementsrechtbank te Assen, Izaac Roessingh en Trijntien Bouwina Homan. Volgde na de hbs te Assen een opleiding aan de Academie der Schoone Kunsten te Antwerpen. Hier kreeg hij na de basisopleiding lessen in het privé-atelier van de beroemde dierenschilder Frans van Leemputten. Tijdens een fietstocht ontdekte hij Elp. Daar liet hij een huis bouwen. Dit buitenverblijf, De Zandhoeve of De Zandhof genaamd, diende hem tijdens WO I als toevluchtsoord en groeide in de loop der jaren uit tot een pand met de allure van een kasteeltje, omringd door een tuin in Franse stijl. In Elp woonde Roessingh tegenover Reinhart Dozy. 

Roessingh heeft zich ontwikkeld tot een uitstekend portretschilder in een gevoelige impressionistische stijl, soms teruggrijpend op de 18e-eeuwse aristocratische portretkunst. Zijn schetsjes in de natuur in Drenthe werkte hij op zijn atelier in Antwerpen uit in olieverfschilderijen. Beroemd zijn zijn heidelandschappen en zandverstuivingen. Met deze specialiteit trad hij in de voetsporen van vele schilders van verloren landschappen als Egbert van Drielst en Jozef Israels. Na ca. tien jaar in Elp te hebben gewoond, resideerde hij - afhankelijk van de seizoenen - in Antwerpen en in Elp. Van zijn schilderijen bevindt zich nog steeds een aanzienlijk deel in musea en particuliere collecties in de lage landen. 

Kort na 1910 is hij ook gaan dichten: eerst voor huiselijk gebruik en vanaf 1923 voor de Nieuwe Drentsche Volksalmanak. In 1948 werd hij ereburger van de gemeente Westerbork. Ter gelegenheid hiervan werd het eerste exemplaar van 't Diggelhoes. Gedichties van Louis A. Roessingh bij 'nkannerk gaard deur Jan Naarding. Met petret en eigenhandige illustraoties van de dichter gepresenteerd. De gedichten hadden tussen 1923 en 1943 in de NDV gestaan. Het voorbijgaan van de tijd en van het eigen leven, of de veranderingen in het Drentse landschap, zijn thema's in Roessinghs poëzie. Met enige zelfspot noemde hij zijn verzen ook wel 'riempies'. 't Diggelhoes is de eerste bundel die geheel uit Drentstalige gedichten bestaat. Na zijn overlijden in Antwerpen is hij in Westerbork begraven. 

In 1951 verscheen (postuum) zijn autobiografie, getiteld Stad der paleizen. In 1952 werden in het maandblad Drenthe enkele gedichten van Roessingh gepubliceerd, die op muziek gezet waren door de dichter Jan Boer. Het maandblad herdacht Roessingh in jaargang 1956 door elke maand een prent met een bijbehorend rijmpje uit het Drentse Prentenboekje van Roessingh af te drukken. In 1992 verscheen het geheel in boekvorm als Het Drentse prentenboekje van Louis Albert Roessingh. In 1988 werd door Het Drentse Boek de bundel Stoefzaand, gedichten en tekeningen L.A. Roessingh uitgegeven. Het betreft hier werk uit de periode 1939-1948, dat niet eerder gebundeld was verschenen. [Hilbrandie-Meijer & Nijkeuter

Diverse kunstenaars archief, Roessingh, Albert Roessing (Assen 1873 - Antwerpen 1951) Schilder en dichter. 

Zoon van de president van de arrondissementsrechtbank te Assen, Izaac Roessingh en Trijntien Bouwina Homan. Volgde na de hbs te Assen een opleiding aan de Academie der Schoone Kunsten te Antwerpen. Hier kreeg hij na de basisopleiding lessen in het privé-atelier van de beroemde dierenschilder Frans van Leemputten. Tijdens een fietstocht ontdekte hij Elp. Daar liet hij een huis bouwen. Dit buitenverblijf, De Zandhoeve of De Zandhof genaamd, diende hem tijdens WO I als toevluchtsoord en groeide in de loop der jaren uit tot een pand met de allure van een kasteeltje, omringd door een tuin in Franse stijl. In Elp woonde Roessingh tegenover Reinhart Dozy. 

Roessingh heeft zich ontwikkeld tot een uitstekend portretschilder in een gevoelige impressionistische stijl, soms teruggrijpend op de 18e-eeuwse aristocratische portretkunst. Zijn schetsjes in de natuur in Drenthe werkte hij op zijn atelier in Antwerpen uit in olieverfschilderijen. Beroemd zijn zijn heidelandschappen en zandverstuivingen. Met deze specialiteit trad hij in de voetsporen van vele schilders van verloren landschappen als Egbert van Drielst en Jozef Israels. Na ca. tien jaar in Elp te hebben gewoond, resideerde hij - afhankelijk van de seizoenen - in Antwerpen en in Elp. Van zijn schilderijen bevindt zich nog steeds een aanzienlijk deel in musea en particuliere collecties in de lage landen. 

Kort na 1910 is hij ook gaan dichten: eerst voor huiselijk gebruik en vanaf 1923 voor de Nieuwe Drentsche Volksalmanak. In 1948 werd hij ereburger van de gemeente Westerbork. Ter gelegenheid hiervan werd het eerste exemplaar van 't Diggelhoes. Gedichties van Louis A. Roessingh bij 'nkannerk gaard deur Jan Naarding. Met petret en eigenhandige illustraoties van de dichter gepresenteerd. De gedichten hadden tussen 1923 en 1943 in de NDV gestaan. Het voorbijgaan van de tijd en van het eigen leven, of de veranderingen in het Drentse landschap, zijn thema's in Roessinghs poëzie. Met enige zelfspot noemde hij zijn verzen ook wel 'riempies'. 't Diggelhoes is de eerste bundel die geheel uit Drentstalige gedichten bestaat. Na zijn overlijden in Antwerpen is hij in Westerbork begraven. 

In 1951 verscheen (postuum) zijn autobiografie, getiteld Stad der paleizen. In 1952 werden in het maandblad Drenthe enkele gedichten van Roessingh gepubliceerd, die op muziek gezet waren door de dichter Jan Boer. Het maandblad herdacht Roessingh in jaargang 1956 door elke maand een prent met een bijbehorend rijmpje uit het Drentse Prentenboekje van Roessingh af te drukken. In 1992 verscheen het geheel in boekvorm als Het Drentse prentenboekje van Louis Albert Roessingh. In 1988 werd door Het Drentse Boek de bundel Stoefzaand, gedichten en tekeningen L.A. Roessingh uitgegeven. Het betreft hier werk uit de periode 1939-1948, dat niet eerder gebundeld was verschenen. [Hilbrandie-Meijer & Nijkeuter

Diverse kunstenaars archief, Cornelis Rol (Edam, 2 september 1877 – Voorburg, 31 januari 1963) was een Nederlands graficus, schilder, lithograaf en illustrator. Hij werd vooral bekend door zijn medewerking aan zestien Verkade-albums. Hij maakte daarvoor de pentekeningen en aquarellen en ontwierp diverse boekbanden en omslagen voor de albums.
Rol ontving zijn artistieke opleiding aan de Tekenschool in Edam en aan de Rijksnormaalschool in Amsterdam. Hij werd later leraar tekenen aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam.
Hij woonde en werkte in Edam, Amsterdam, Den Haag tot 1929 en daarna in Voorburg.
Ook zijn zoon Henricus Rol heeft illustraties gemaakt voor de Verkade-albums.


718500 J.C. Roelandse


718550 G.J. Roermeester


718560 L.A. Roessingh


718561 L.A. Roessingh


718580 Cornelis Rol

Diverse kunstenaars archief, A.C. (Alex) Rosemeier 


geboren Soerakarta, 18 juli 1888 
 overleden Leiden, 15 augustus 1992 


Het artistieke talent zal de kunstschilder Alex Rosemeier van moeders kant hebben meegekregen, immers zijn overgrootvader Herman Thepass was een niet onverdienstelijk portretschilder. Vader Rosemeier remde waar mogelijk de artistieke ambities van zijn zoon af en om de jonge Alex te overtuigen van het onzekere bestaan als kunstenaar heeft hij advies gevraagd aan J.H. Weissenbruch. Die liet zich echter voor zijn doen lovend uit over Alex:

Diverse kunstenaars archief, 
A.C. (Alex) Rosemeier 


geboren Soerakarta, 18 juli 1888 
 overleden Leiden, 15 augustus 1992 


Het artistieke talent zal de kunstschilder Alex Rosemeier van moeders kant hebben meegekregen, immers zijn overgrootvader Herman Thepass was een niet onverdienstelijk portretschilder. Vader Rosemeier remde waar mogelijk de artistieke ambities van zijn zoon af en om de jonge Alex te overtuigen van het onzekere bestaan als kunstenaar heeft hij advies gevraagd aan J.H. Weissenbruch. Die liet zich echter voor zijn doen lovend uit over Alex:

Diverse kunstenaars archief, A.C. (Alex) Rosemeier 


geboren Soerakarta, 18 juli 1888 
 overleden Leiden, 15 augustus 1992 


Het artistieke talent zal de kunstschilder Alex Rosemeier van moeders kant hebben meegekregen, immers zijn overgrootvader Herman Thepass was een niet onverdienstelijk portretschilder. Vader Rosemeier remde waar mogelijk de artistieke ambities van zijn zoon af en om de jonge Alex te overtuigen van het onzekere bestaan als kunstenaar heeft hij advies gevraagd aan J.H. Weissenbruch. Die liet zich echter voor zijn doen lovend uit over Alex:

Diverse kunstenaars archief, Rossum van, Jac. van Rossum  is geboren te Den Haag op 01.02.1881  en overleden te  Rijswijk(Z.H.) op 15.03.1963

 

Jacobus Willem(Jacob) van Rossum woonde en werkte in Den Haag tot 1962, daarna in Rijswijk(Z.H.). Leerling van de Academie voor Beeldende Kunstenaars in Den Haag. Schilderde, aquarelleerde, tekende en etste.

Diverse kunstenaars archief, Rossum van, Jac. van Rossum  is geboren te Den Haag op 01.02.1881  en overleden te  Rijswijk(Z.H.) op 15.03.1963

 

Jacobus Willem(Jacob) van Rossum woonde en werkte in Den Haag tot 1962, daarna in Rijswijk(Z.H.). Leerling van de Academie voor Beeldende Kunstenaars in Den Haag. Schilderde, aquarelleerde, tekende en etste.


718600 A.C. Rosemeier


718601 A.C. Rosemeier


718602 A.C. Rosemeier


718700 J.W. van Rossum


718701 J.W. van Rossum

Diverse kunstenaars archief, Rossum van, Jac. van Rossum  is geboren te Den Haag op 01.02.1881  en overleden te  Rijswijk(Z.H.) op 15.03.1963

 

Jacobus Willem(Jacob) van Rossum woonde en werkte in Den Haag tot 1962, daarna in Rijswijk(Z.H.). Leerling van de Academie voor Beeldende Kunstenaars in Den Haag. Schilderde, aquarelleerde, tekende en etste.

Diverse kunstenaars archief, Rossum van, Jac. van Rossum  is geboren te Den Haag op 01.02.1881  en overleden te  Rijswijk(Z.H.) op 15.03.1963

 

Jacobus Willem(Jacob) van Rossum woonde en werkte in Den Haag tot 1962, daarna in Rijswijk(Z.H.). Leerling van de Academie voor Beeldende Kunstenaars in Den Haag. Schilderde, aquarelleerde, tekende en etste.

Diverse kunstenaars archief, Henk Roosink

geboren 28 juli 1960 Rijssen

De Twentse kunstschilder Henk Roosink laat al jong blijken over veel creativiteit te beschikken. Bovendien toont de Rijssenaar belangstelling voor de natuur. Na een opleiding aan de Christelijke Academie voor Beeldend Kunstonderwijs in Kampen vestigt hij zich in 1981 als zelfstandig kunstenaar in zijn geboorteplaats.

Henk Roosink besluit in 2003 docent handvaardigheid te worden. Ondertussen houdt zich in zijn privétijd bezig met schilderen en beeldhouwen. Daarbij gaat zijn voorkeur uit naar dieren in het landschap.

Schilderen doet hij vaak rechtstreeks op locatie of aan de hand van schetsen en studies in zijn atelier.

Hij exposeert in zowel Nederland, Duitsland als Schotland

Diverse kunstenaars archief, Roullet, Gaston Roullet, Marie Anatole Gaston Roullet is geboren op 17 november in Ars-en-Ré (Charente maritime) en is overleden in 1925 te Parijs.
Hij maakte zijn debuut bij de Salon in 1874.
Hij schilderde diverse scènes in Afrika, Oceanië en Canada.
Ook heeft hij veel genretaferelen geschilderd in Groot-Brittannië en Normandië.
Het museum des Beaux-Arts in Vannes bezit enkele werken van hem.
Ook diverse andere musea hebben zijn werken tentoongesteld, o.a. in Montreal, Nice, Toulon, La Rochelle etc.

Diverse kunstenaars archief, Ruep, J. Ruep, Josef Ruep 1886-1940.
Josef Ruep is geboren op 10 april 1886 in Isny en overleden in 1940 te Bad Hindelang.
Hij heeft zijn schildersvak geleerd in Kempten en nadat hij zijn opleiding voltooid had vertrok hij naar Isny om daar te werken in een ansichtkaarten bedrijf om hier tekeningen te maken voor postkaarten. Toen werd hij zelfstandig en vertrok in 1915 naar München. Hier wou hij graag meewerken aan een nieuwe vorm van topografische tekeningen van Duitsland. Professor Karl Doehlmann (kunsthistoricus) stimuleerde hem hierin. Maar grote opdrachten  die Ruep kreeg (bouwkaarten, watercentrales en panorama’s voor vakantieoorden) namen zoveel tijd in beslag dat hij als vrij kunstenaar er niet toe kwam om zich hierin verder te ontwikkelen. Hij werd specialist in het maken van reliëfkaarten die hij ondertekende met een sierlijke cirkel om zijn signatuur. Het schilderij “Oberstdorf aus der Vogelschau” is nu nog steeds te bewonderen in het stedelijk museum aldaar. Ook bezit het museum van Zürich werken van hem (periode 1920-1930). De meeste kopers van het werk van Ruep kwamen uit Duitsland, Zwitserland, Italië, Tschjechoslowakije, Japan en Zuid Amerika.
Het Instituut voor de Wetenschap in Frankfurt schreef dat deze kunstenaar niet te evenaren was in zijn kunnen. Het is ontzettend knap om zoveel panorama’s en zoveel afbeeldingen vanuit de lucht gezien te schilderen terwijl hijzelf nooit in een vliegtuig gezeten had.
Ruep kon er mee leven dat zijn schilderijen met realistische panorama’s minder aantrekkelijk gevonden werden dan de wat geromantiseerde creaties van zijn collega’s waar hij gezamenlijk mee exposeerde op diverse tentoonstellingen. Ook de wetenschap dat de scholen en diverse opleidingen gebruik maakten van zijn werken gaven hem een grote voldoening.
====================================================================
Deutsch
====

Josef Ruep, am 10. April 1886 in Isny geboren, lernte in Kempten das Malerhandwerk, sattelte aber um, als er ausgelernt hatte, ging in Isny in ein Atelier für Postkartenzeichnungen, machte sich selbständig und zog 1915 nach Múnchen. Er wollte es dem alten Merian gleichtun und eine neue Topographie Deutschlands schaffen. Der TU-Professor Karl Doehlmann (Mathematiker und Kunsthistoriker) stárkte ihm dazu den Rücken. Aber grosse Aufträge, dieRuep bekam, etwa Darstellungen der im Bau befindlichen bayerischen Wasserkraftwerke von der Obersten bayerischen Baubehörde, oder Panoramen für Kurorte und relieflandkarten hielten ihn davon ab. Er wurde Spezialist für Reliefpanoramakarten, die er mit schwungvollem Zirkel signierte. Sein “Oberstdorf aus de Vogelschau” hängt heute als Original im dortigen Museum. Zwisschen 1920 und 1930 entstand seine “Gesamtansicht der Zentral- und Ostalpen vom Süden her”, die heute in Zürich ist. 1935 schuf er die Reliefkarte von Kempten und Umgebung.
Rueps Kunden waren deutsche, schweizerische, italienische und tschechnische Kurorte, er malte -zig Landkarten- von Züdamerika bis Japan- und erschloss sichin der deutschen Verkehrswerbung ein reiches Arbeitsveld. Das Institut für Wirtschaftwissenschaft in Frankfurt schrieb, dass er von keinem in der qualitát seiner Reliefkarten erreicht werde.
Sicher ist es ein grenzbereich der Kunst, ein Gebiet so bildlich darzustellen, wie wenn man im Flugzeug sässe. Ruep konnte damit leben, dass er deshalb manchmal nicht unter die Künstler gezählt wurde, selbst wenn Seine Panoramen inmitten von Kunstaustellungen hingen, weil er keine “Stimmungsbilder” malte,sondern “nützliche”Bilder für Schule und Wirtschaft. Ruep ist übrigens sein Leben lang  mit keinem Flugzeug geflogen. 1938 zog Ruep nach Bad Hindelang. Dort starb er1940. Eine Anzahl oft kleinstformatiger Aquarelle sind von ihm erhalten.


718702 J.W. van Rossum


718703 J.W. van Rossum


718730 Henk Roosink


718750 Gaston Roullet


718780 Josef Ruep

Diverse kunstenaars archief, Ruig, Jacob de, geboren te Baarn op 10 mei 1909. Lid van de vereniging voor beeldene kunstenaars

Diverse kunstenaars archief, Frans Ruwel 1912-1987

Fransiscus Lodewijk Ruwel werd in 1912 geboren te Amsterdam en overleed in 1987 te De Bilt. 
Frans Ruwel volgde zijn schilder en tekenopleiding aan de Academie Artibus bij Henk Bellaard en hij volgde een opleiding tot tekenleraar aan het Rijksmuseum te Amsterdam. Frans Ruwel tekende en schilderde landschappen en stadsgezichten in een heel eigen impressionistische stijl.
Met zijn leraar en goede vriend Henk Bellaard maakte hij veel buitenstudies en schilderde samen stillevens in zijn atelier. Frans Ruwel werd door een ongeval gedwongen om met vervroegd pensioen gegaan. Sinds die tijd wijdde hij zich volledig op de teken- en schilderkunst.  
Onderwerpen koos hij in die tijd in binnen- en buitenland.

Werk van Frans Ruwel vind je in vele nationale en internationale collecties van instellingen, bedrijven en particulieren. In 1977 wijdde de gemeente Woerden een tentoonstelling aan o.a. het werk van Frans Ruwel.

Diverse kunstenaars archief, Frans Ruwel 1912-1987

Fransiscus Lodewijk Ruwel werd in 1912 geboren te Amsterdam en overleed in 1987 te De Bilt. 
Frans Ruwel volgde zijn schilder en tekenopleiding aan de Academie Artibus bij Henk Bellaard en hij volgde een opleiding tot tekenleraar aan het Rijksmuseum te Amsterdam. Frans Ruwel tekende en schilderde landschappen en stadsgezichten in een heel eigen impressionistische stijl.
Met zijn leraar en goede vriend Henk Bellaard maakte hij veel buitenstudies en schilderde samen stillevens in zijn atelier. Frans Ruwel werd door een ongeval gedwongen om met vervroegd pensioen gegaan. Sinds die tijd wijdde hij zich volledig op de teken- en schilderkunst.  
Onderwerpen koos hij in die tijd in binnen- en buitenland.

Werk van Frans Ruwel vind je in vele nationale en internationale collecties van instellingen, bedrijven en particulieren. In 1977 wijdde de gemeente Woerden een tentoonstelling aan o.a. het werk van Frans Ruwel.

Diverse kunstenaars archief, Schaap, Egbert Rubertus Derk; geboren Nigtevecht 4 juli 1862, overleden Ankeveen 24 mei 1939.
Verwierf grote bekendheid door zijn bloeiende vruchtbomen, en watergezichten.
Verschillende musea vertegenwoordigen zijn werk o.a.; Goois Museum Hilversum, Frans Hals Museum Haarlem, Stedelijk Van Abbemuseum Eindhoven etc.

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam


718790 Jaap de Ruig


718800 Frans Ruwel


718801 Frans Ruwel


719040 E.R.D. Schaap


719050 Hendrik Schaap

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam


719051 H. Schaap


719052 H. Schaap


719053 H. Schaap


719054 H. Schaap


719055 H. Schaap

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam


719056 H. Schaap


719057 H. Schaap


719058 H. Schaap


719059 H. Schaap


719060 H. Schaap

Diverse kunstenaars archief, Schaap, H. Schaap is geboren te Delft op 28.12.1878 en overleden te 
Rotterdam op 16.03.1955

 

Hendrik Schaap woonde en werkte in Delft tot 1911, daarna in Rotterdam. 
Leerling van B.A. Bongers en Fr. Helfferich te Delft, daarna van de Technische 
Hogeschool aldaar o.l.v. A.F. Gips en Th. K. L. Sluyterman, vervolgens te Parijs 
leerling van de École des Arts Décoratifs.

Schilderde en tekende(was ook leraar Middelbaar Onderwijs tekenen in de 
Maasstad) stadsgezichten(markten met figuren, oude straatjes met mensen), 
figuren enz. Gaf les aan J. Heesterman, L. Hoenevelt, J.H. Schaap en H. 
Schallenberg. Was lid van de Kunstkring ‘Delft’ en de Kunst Sociëteit te 
Rotterdam.
Tekening(en) in Rijksprentenkabinet te Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.


719061 H. Schaap


719180 G.F. van Schagen


719181 G.F. van Schagen


719182 G.F. van Schagen


719183 G.F. van Schagen

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.


719184 G.F. van Schagen


719185 G.F. van Schagen


719186 G.F. van Schagen


719187 G.F. van Schagen


719188 G.F. van Schagen

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.


719189 G.F. van Schagen


719190 G.F. van Schagen


719191 G.F. van Schagen


719192 G.F. van Schagen


719193 G.F. van Schagen

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.


719194 G.F. van Schagen


719195 G.F. van Schagen


719196 G.F. van Schagen


719197 G.F. van Schagen


719198 G.F. van Schagen

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.


719199 G.F. van Schagen


719200 G.F. van Schagen


719201 G.F. van Schagen


719202 G.F. van Schagen


719203 G.F. van Schagen

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.


719204 G.F. van Schagen


719205 G.F. van Schagen


719206 G.F. van Schagen


719207 G.F. van Schagen


719208 G.F. van Schagen

Diverse kunstenaars archief, Schagen, Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)

 

 
Gerbrand Frederik van Schagen,
 
Gerbrand Frederik van Schagen, werd op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. 
Aanvankelijk begon hij in het vak van zijn vader als huis- en decoratieschilder. 
Hij volgde zijn opleiding aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en 
Marmerschilderen. Verder kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt 
hebbende W.L. Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot 
kunstschilder aan de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
 
In zijn vrije tijd trok hij er vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te 
schilderen. In 1911, na het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak 
terug en legde hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het 
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor de 
kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen voor zich 
zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
 
Hij schilderde, aquarelleerde en tekende voortreffelijk landschappen, 
aanvankelijk in de trant van de Haagse School, maar naderhand in een eigen 
impressionistische stijl.
 
In 1916 hield  Van Schagen zijn eerste expositie in Den Haag. In 1918 
vestigde hij zich in Laren en werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, 
Veere, Enkhuizen, Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte 
hij o.a. in Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
 
In 1930 hield hij een grote tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar 
H.M. de Koningin-Moeder een schilderij van hem aankocht. Verder 
exposeerde Van Schagen zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, 
Leeuwarden, Groningen, Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
 
Hij was lid van de vereniging Arti et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor 
Beeldende Kunstenaars en van de Gooise schildersvereniging.
 
Van Schagen overleed in laren op 4 oktober 1968.
 
Werk van Van Schagen is o.a. in bezit van het Singer museum in Laren en in 
de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Schalbroeck, Eduard Gustaaf (Eduard) Schalbroeck is geboren op 17 november 1853 te Rotterdam en overleden op 2 juni 1935 te Den Haag. Hij woonde en werkte in Rotterdam tot 1918, daarna in Den Haag. Leerling van de Akademie voor B.K. te Rotterdam, daarna van de Akademie voor B.K. te Antwerpen. Hij schilderde en tekende landschappen en portretten. Hij was leraar aan de Tekenschool te Delftshaven. Was een goed restaurateur van schilderijen.
Tentoonstellingen in 1894 in Rotterdam.

Diverse kunstenaars archief, Hermann Thomas Schmidt, 1902-1989.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.


719209 G.F. van Schagen


719215 E.G. Schalbroeck


719218 Hermann Thomas Schmidt


719220 Jan Scholten


719221 Jan Scholten

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.


719222 Jan Scholten


719223 Jan Scholten


719224 Jan Scholten


719225 Jan Scholten


719226 Jan Scholten

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.


719227 Jan Scholten


719228 Jan Scholten


719229 Jan Scholten


719230 Jan Scholten


719231 Jan Scholten

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.


719232 Jan Scholten


719233 Jan Scholten


719234 Jan Scholten


719235 Jan Scholten


719236 Jan Scholten

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.

Diverse kunstenaars archief, Scholten, J. Scholten, Jan Scholten is geboren op 6 januari 1948 te Apeldoorn. 
Na een lange tijd in België te hebben gewoond en gewerkt, heeft hij de 
beslissing genomen om zich uiteindelijk te vestigen op de Veluwe, waar hij 
een veelvoud aan landschappen om zich heen heeft die hem van nature zo 
boeien. Jan Scholten heeft de opleiding L.O.akte tekenen gehad. Het 
schilderen met olieverf heeft hij zichzelf bijgebracht. Wel heeft hij goed naar 
kritiek en adviezen geluisterd van diverse kunstenaars, die hem steeds dichter 
bij zijn einddoel brachten. Hij is een naturalistisch fijnschilder van 
landschappen geworden. Het knappe van zijn werk is dat het een enorme 
precisie uitstraalt, terwijl de schilderijen niet als zodanig zijn uitgevoerd en niet 
over zijn kunnen heen zijn geschilderd. Te lang doorgaan in een schilderij kan 
het werk nadelig beïnvloeden, aldus de kunstenaar. Jan Scholten is 
professioneel kunstschilder en daarnaast ook af en toe werkzaam als 
beeldhouwer. De voorkeur gaat echter uit naar de schilderkunst, waarin hij 
landschappen kan weergeven op een wijze die een uiterste precisie uitstralen, 
waardoor je op een bepaalde afstand van het schilderij het gevoel krijgt in het 
landschap aanwezig te zijn. Hij neemt landschappen natuurgetrouw over, 
neemt zich echter wel de vrijheid om compositorisch kleine dingen zo aan te 
passen, dat er geen enkel element storend kan gaan werken in het schilderij. 
Jan Scholten maakt in de natuur foto’s en vele vlot opgezette schetsen die later 
gecombineerd worden tot het voor hem het meest geschikte landschap.
Hij houdt niet zo erg van  publiciteit en laat dat het liefste over aan diverse 
galeriehouders, die zijn werk vertegenwoordigen. Jan is een man van weinig 
woorden en houdt zich het liefste bezig met de schilderkunst. Hierin kan ik mij 
uiten en anderen laten meegenieten van mijn kijk op het hedendaagse 
verstilde Nederlandse landschap. De typische Nederlandse luchten van Jan 
Scholten zijn herkenbaar en een vast verschijnsel in al zijn schilderijen 
geworden.


719237 Jan Scholten


719238 Jan Scholten


719239 Jan Scholten


719240 Jan Scholten


719241 Jan Scholten

Diverse kunstenaars archief, SchoteL, A.P. Schotel is geboren te Dordrecht in 1890 en overleden in 1958 te Laren (N.H.) 

De Dordtse schilder Anthonie Pieter Schotel schilderde stadsgezichten en stillevens, maar zijn grote liefde was het schilderen van water en schepen. Vooral rond de Zuiderzee, met uitzeilende botters en de intieme rust van de vallende avond op het water. Na de aanleg van de Afsluitdijk werkte hij ook in Zeeland en Rotterdam. Zijn watergezichten zijn bij voorkeur opgezet in tere, grijze tonen met door gefilterd licht vervaagde vormen. In 1923-1924 en 1936 reisde hij naar Frankrijk, met name naar Normandië, Bretagne en de Rivïèra maar ook naar Parijs, waar kleurige stadsgezichten tot stand kwamen. 

Musea: o.a. Dordrechts Museum en het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

Diverse kunstenaars archief, SchoteL, A.P. Schotel is geboren te Dordrecht in 1890 en overleden in 1958 te Laren (N.H.) 

De Dordtse schilder Anthonie Pieter Schotel schilderde stadsgezichten en stillevens, maar zijn grote liefde was het schilderen van water en schepen. Vooral rond de Zuiderzee, met uitzeilende botters en de intieme rust van de vallende avond op het water. Na de aanleg van de Afsluitdijk werkte hij ook in Zeeland en Rotterdam. Zijn watergezichten zijn bij voorkeur opgezet in tere, grijze tonen met door gefilterd licht vervaagde vormen. In 1923-1924 en 1936 reisde hij naar Frankrijk, met name naar Normandië, Bretagne en de Rivïèra maar ook naar Parijs, waar kleurige stadsgezichten tot stand kwamen. 

Musea: o.a. Dordrechts Museum en het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

Diverse kunstenaars archief, Schulman, David Schulman: Hilversum 1881 - Laren 1969
 
Woonde en werkte in Laren en zo af en toe in Rhenen, Noordwijk en rondom de Zuiderzee. Vormde zich zelf en schilderde in een impressionistische trant landschappen ( vooral winters), dorpsgezichten en havengezichten rond de Zuiderzee. Kreeg de Willink van Collenprijs in 1909 en medailles op de int. tentoonstellingen  in  o.a. Santiago (1910),  San Francisco (1915), Amsterdam (1930) en Rotterdam (1936).  In 1939 kende Koningin  Wilhelmina aan David Schulman de gouden medaille toe. Werk van Schulman bevindt zich o.a. in de Rijkscollectie en in het Goois Museum. 
 

bron: De Valk Lexion kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Lion Schulman, de vader van David, schilderde zelf ook en had in Hilversum en later in Laren een kunsthandel annex handel in verfmaterialen. David kwam hierdoor al op jeugdige leeftijd in contact met de in die jaren bekende schilders als hij de bestellingen kwam afleveren, Albert Neuhuys adviseerde Schulman sr. om zijn zoon David te laten schilderen. In 1898 verhuiste de winkel naar Laren en 6 jaar later exposeerde David zijn eerste schilderij op een tentoonstelling van de vereniging

Diverse kunstenaars archief, Schulman, David Schulman: Hilversum 1881 - Laren 1969
 
Woonde en werkte in Laren en zo af en toe in Rhenen, Noordwijk en rondom de Zuiderzee. Vormde zich zelf en schilderde in een impressionistische trant landschappen ( vooral winters), dorpsgezichten en havengezichten rond de Zuiderzee. Kreeg de Willink van Collenprijs in 1909 en medailles op de int. tentoonstellingen  in  o.a. Santiago (1910),  San Francisco (1915), Amsterdam (1930) en Rotterdam (1936).  In 1939 kende Koningin  Wilhelmina aan David Schulman de gouden medaille toe. Werk van Schulman bevindt zich o.a. in de Rijkscollectie en in het Goois Museum. 
 

bron: De Valk Lexion kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Lion Schulman, de vader van David, schilderde zelf ook en had in Hilversum en later in Laren een kunsthandel annex handel in verfmaterialen. David kwam hierdoor al op jeugdige leeftijd in contact met de in die jaren bekende schilders als hij de bestellingen kwam afleveren, Albert Neuhuys adviseerde Schulman sr. om zijn zoon David te laten schilderen. In 1898 verhuiste de winkel naar Laren en 6 jaar later exposeerde David zijn eerste schilderij op een tentoonstelling van de vereniging

Diverse kunstenaars archief, Schulman, David Schulman: Hilversum 1881 - Laren 1969
 
Woonde en werkte in Laren en zo af en toe in Rhenen, Noordwijk en rondom de Zuiderzee. Vormde zich zelf en schilderde in een impressionistische trant landschappen ( vooral winters), dorpsgezichten en havengezichten rond de Zuiderzee. Kreeg de Willink van Collenprijs in 1909 en medailles op de int. tentoonstellingen  in  o.a. Santiago (1910),  San Francisco (1915), Amsterdam (1930) en Rotterdam (1936).  In 1939 kende Koningin  Wilhelmina aan David Schulman de gouden medaille toe. Werk van Schulman bevindt zich o.a. in de Rijkscollectie en in het Goois Museum. 
 

bron: De Valk Lexion kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Lion Schulman, de vader van David, schilderde zelf ook en had in Hilversum en later in Laren een kunsthandel annex handel in verfmaterialen. David kwam hierdoor al op jeugdige leeftijd in contact met de in die jaren bekende schilders als hij de bestellingen kwam afleveren, Albert Neuhuys adviseerde Schulman sr. om zijn zoon David te laten schilderen. In 1898 verhuiste de winkel naar Laren en 6 jaar later exposeerde David zijn eerste schilderij op een tentoonstelling van de vereniging


719259 A.P. Schotel


719260 A.P. Schotel


719270 David Schulman


719271 David Schulman


719272 David Schulman

Diverse kunstenaars archief, Slebe, F. Slebe, Ferry Slebe is geboren op 3 mei 1907 te Ambt - Almelo en 
overleed op 15 maart 1994 te Den Haag. Hij werd als Ferdinand Joseph 
Sleebe geboren. Noemde dat een foutje van zijn vader en veranderde zijn 
naam in Slebe. Zijn roepnaam werd Ferry Slebe. Hij signeerde zijn werk dan 
ook altijd met Slebe. 
Volgde een opleiding in 1923/25 aan de avondschool van de Koninklijke 
Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag en in 1933 aan de 
Nederlandsche Vrije Studio.  In 1948 werd hij lid van de 'De Equipe', een 
Haagse groep van 10 kunstenaars die aan een vrije academie les geven. 
Behoorde in de vijftiger jaren bij de Voorburgse artistieke werkgroep De 
Nieuwe Ploeg . Was lid van Haagse Kunstkring, Pulchri Studio,  Verve en de 
Posthoorn Groep.
Gaf als docent les aan de Vrije Academie te Den Haag van 1953 tot 1955. 
Reisde naar Frankrijk, België en Spanje. 
Ferry Slebe was een kunstenaar die zichzelf graag een 'kleine meester' 
noemde. Meer dan eens speelde hij leentje buur bij de groten die hij 
bewonderde: Van Dongen, Matisse, Dali. Maar hij deed dat op een geheel 
eigen wijze. 
Hij nam hun beelden, thema's en voorbeelden over, maar integreerde dit 
geheel in zijn eigen, typische stijl. Daarnaast kopieerde hij voortdurend 
zichzelf: zijn aap met de banjo, harlekijnen en kinderwagen met grammofoon 
lopen als rode draden door zijn honderden werken. Bovenal is hij bekend 
geworden om zijn vrolijke, kleurrijke en niet zelden surrealistische schilderijen. 
Naakten vormden zijn favoriete thema, maar ook straattaferelen, stillevens en 
allerhande beesten vormen hun eigen verhalen. Uiteindelijk ontwikkelde hij 
zich tot een miniaturist van formaat. 
Zijn werk is onder meer terug te vinden op Muurschilderingen, in het Haags 
Gemeentemuseum, de Rijkscollectie en particuliere collecties.

Diverse kunstenaars archief, Slebe, F. Slebe, Ferry Slebe is geboren op 3 mei 1907 te Ambt - Almelo en 
overleed op 15 maart 1994 te Den Haag. Hij werd als Ferdinand Joseph 
Sleebe geboren. Noemde dat een foutje van zijn vader en veranderde zijn 
naam in Slebe. Zijn roepnaam werd Ferry Slebe. Hij signeerde zijn werk dan 
ook altijd met Slebe. 
Volgde een opleiding in 1923/25 aan de avondschool van de Koninklijke 
Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag en in 1933 aan de 
Nederlandsche Vrije Studio.  In 1948 werd hij lid van de 'De Equipe', een 
Haagse groep van 10 kunstenaars die aan een vrije academie les geven. 
Behoorde in de vijftiger jaren bij de Voorburgse artistieke werkgroep De 
Nieuwe Ploeg . Was lid van Haagse Kunstkring, Pulchri Studio,  Verve en de 
Posthoorn Groep.
Gaf als docent les aan de Vrije Academie te Den Haag van 1953 tot 1955. 
Reisde naar Frankrijk, België en Spanje. 
Ferry Slebe was een kunstenaar die zichzelf graag een 'kleine meester' 
noemde. Meer dan eens speelde hij leentje buur bij de groten die hij 
bewonderde: Van Dongen, Matisse, Dali. Maar hij deed dat op een geheel 
eigen wijze. 
Hij nam hun beelden, thema's en voorbeelden over, maar integreerde dit 
geheel in zijn eigen, typische stijl. Daarnaast kopieerde hij voortdurend 
zichzelf: zijn aap met de banjo, harlekijnen en kinderwagen met grammofoon 
lopen als rode draden door zijn honderden werken. Bovenal is hij bekend 
geworden om zijn vrolijke, kleurrijke en niet zelden surrealistische schilderijen. 
Naakten vormden zijn favoriete thema, maar ook straattaferelen, stillevens en 
allerhande beesten vormen hun eigen verhalen. Uiteindelijk ontwikkelde hij 
zich tot een miniaturist van formaat. 
Zijn werk is onder meer terug te vinden op Muurschilderingen, in het Haags 
Gemeentemuseum, de Rijkscollectie en particuliere collecties.

Diverse kunstenaars archief, Slebe, F. Slebe, Ferry Slebe is geboren op 3 mei 1907 te Ambt - Almelo en 
overleed op 15 maart 1994 te Den Haag. Hij werd als Ferdinand Joseph 
Sleebe geboren. Noemde dat een foutje van zijn vader en veranderde zijn 
naam in Slebe. Zijn roepnaam werd Ferry Slebe. Hij signeerde zijn werk dan 
ook altijd met Slebe. 
Volgde een opleiding in 1923/25 aan de avondschool van de Koninklijke 
Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag en in 1933 aan de 
Nederlandsche Vrije Studio.  In 1948 werd hij lid van de 'De Equipe', een 
Haagse groep van 10 kunstenaars die aan een vrije academie les geven. 
Behoorde in de vijftiger jaren bij de Voorburgse artistieke werkgroep De 
Nieuwe Ploeg . Was lid van Haagse Kunstkring, Pulchri Studio,  Verve en de 
Posthoorn Groep.
Gaf als docent les aan de Vrije Academie te Den Haag van 1953 tot 1955. 
Reisde naar Frankrijk, België en Spanje. 
Ferry Slebe was een kunstenaar die zichzelf graag een 'kleine meester' 
noemde. Meer dan eens speelde hij leentje buur bij de groten die hij 
bewonderde: Van Dongen, Matisse, Dali. Maar hij deed dat op een geheel 
eigen wijze. 
Hij nam hun beelden, thema's en voorbeelden over, maar integreerde dit 
geheel in zijn eigen, typische stijl. Daarnaast kopieerde hij voortdurend 
zichzelf: zijn aap met de banjo, harlekijnen en kinderwagen met grammofoon 
lopen als rode draden door zijn honderden werken. Bovenal is hij bekend 
geworden om zijn vrolijke, kleurrijke en niet zelden surrealistische schilderijen. 
Naakten vormden zijn favoriete thema, maar ook straattaferelen, stillevens en 
allerhande beesten vormen hun eigen verhalen. Uiteindelijk ontwikkelde hij 
zich tot een miniaturist van formaat. 
Zijn werk is onder meer terug te vinden op Muurschilderingen, in het Haags 
Gemeentemuseum, de Rijkscollectie en particuliere collecties.

Diverse kunstenaars archief, Schulz-Stradtmann, O. Schulz-Stradtmann, Otto Schulz Stradtmann, is geboren op 8 maart 1892 te Hamburg en overleden eveneens te Hamburg in 1960.
Hij was leerling van de Akademie te München en studeerde ook nog in Weimar, Amsterdam en Hamburg. Hij verbleef vanaf de dertiger jaren in Hamburg.
Hij was gespecialiseerd in het schilderen van stadsgezichten en havengezichten van Hamburg. Ook zijn er enkele landschappen van hem bekend.

Diverse kunstenaars archief, Gijsbertus Jan Sijthoff werd op 6 augustus 1867 te Delft. Hij was leerling van de Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag, daarna kreeg hij les van B.J. Blommers. Hij schilderde, aquarelleerde, tekende en lithografeerde portretten, in- en exterieurs, stadsgezichten en landschappen.
 
Sijthoff was lid van 'St.Lucas' en 'Pulchri', de Nederlandse Kunstkring en de vereniging van B.K. 'Laren-Blaricum'. Hij gaf les aan zijn vrouw Johanna Bastiana van Rijswijk, A.F.A.M. Hiel en Maria Ch. J. Sterre de Jong.
 
Tentoonstellingen:
Amsterdam 1892, Den Haag 1893, Rotterdam 1894.
Literatuur:
Pieter A. Scheen 1750-1950
S.J. Mak van Waay 1870-1940
Haller
 
Sijthof overleed te Laren op 14 oktober 1949.


719280 Ferry Slebe


719281 Ferry Slebe


719282 Ferry Slebe


719300 O. Schulz-Stradtmann


719330 G.J. Sijthoff

Diverse kunstenaars archief, Rein Sievers, geboren in 1929 schilderde in hoofdzaak bloemstillevens, kermissen en stadsgezichten.

Diverse kunstenaars archief, Hobbe Smith (Witmarsum, 7 december 1862 - Amsterdam, 1 mei 1942) was een Nederlands kunstschilder.
Hobbe Smith was de zoon van een huisschilder. Hij ging op jonge leeftijd in de leer bij een steendrukker. In z’n vrije tijd volgde hij tekenlessen, onder andere aan de Quelliniusschool. Dankzij een vermogende beschermheer die zijn bijzondere talent onderkende en een koninklijke beurs, kon hij een opleiding volgen aan de Rijksakademie voor Beeldende Kunsten te Amsterdam, onder andere bij August Allebé. Vervolgens studeerde hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, onder Karel Verlat.

De stijl van Smith wordt gekenmerkt door een losse, impressionistische toets, met gevoel voor sfeer. Hij schilderde Smith een breed scala aan onderwerpen: veel figuurstukken, vaak naakten, veel zee -en stadsgezichten, maar ook stillevens, portretten, landschappen, bloemen, binnenhuizen, schepen, molens, soldaten- en historiestukken. Hij bewonderde het werk van Jacob Maris, maar zijn eigen werk is lichter en luchtiger. In 1888 won hij de Willink van Collenprijs. Grotere bekendheid kreeg hij pas later, na een expositie in de Haagse Pulchri Studio in 1902. In 1917 kreeg hij een gouden medaille uitgereikt door koningin Wilhelmina.

Smith was lid van 'Arti et Amicitiae' en de Kunstenaarsvereniging Sint Lucas te Amsterdam en de Pulchri Studio te Den Haag. Hij overleed in 1942, 79 jaar oud. Werk van Smith bevindt zich onder andere in het Rijksmuseum Twenthe te Enschede, het Drents Museum in Assen en het Fries Scheepvaart Museum te Sneek. Ook tijdens kunst- en antiekveilingen duiken zijn schilderijen regelmatig op.

Diverse kunstenaars archief, Fred Smoolenaers

Diverse kunstenaars archief, Soonius, Lodewijk

Diverse kunstenaars archief, L. Sorensen


719335 Rein Sievers


719400 Hobbe Smith


719450 Fred Smoolenaers


719470 Louis Soonius


719500 L. Sorensen

Diverse kunstenaars archief, Stap, Johannes Jacobus (Jan J.) van der; geboren op 28 augustus1874 te Delft en overleden op 5 februari 1940 eveneens te Delft.
Woonde en werkte in Delft.
Heeft wel tekenles gehad, maar vormde zich verder voornamelijk zelf. Schilderde, aquarelleerde en tekende (pastel) in de trant van de Haagse School stadsgezichten, dorpsgezichten en landschappen in de omtrek van Delft.

Diverse kunstenaars archief, Van Steen, beschrijving nog niet gevonden

Diverse kunstenaars archief, Peter Sterkenburg werd in 1955 in Harlingen geboren. Na een blauwe maandag op de kunstacademie Ubbo Emmius in Leeuwarden te hebben doorgebracht, besloot hij zich als zeeschilder te vestigen in het Friese dorp Zurich. Sterkenburg was autodidact. Zijn werken van het eerste uur lijken sterk op die van illustere voorgangers uit de 17e eeuw. Later, en met name nadat hij verschillende malen in het Verre Oosten is geweest, worden zijn schilderijen veel lichter van toets en wordt zijn techniek zo realistisch dat zijn werk zeer gevraagd wordt door de liefhebbers van maritieme kunst. Na een eerste tentoonstelling in Breukelen volgen verschillende exposities bij Galerie Koster in Schoorl. In 1991 valt het oog van de toenmalige KLM-manager Ton van der Werf uit Hong Kong op zijn werk. Omdat de KLM zich in die tijd inzet voor Nederlandse kunstenaars, wordt Sterkenburg uitgenodigd om in Hong Kong te komen exposeren. Na de nodige aarzeling, Sterkenburg is erg bescheiden en zeer op zichzelf, accepteert de schilder de uitnodiging en in 1992 volgt een solotentoonstelling in Hong Kong waar 20 schilderijen binnen een paar weken verkocht worden. Daarna volgen tentoonstellingen in andere plaatsen in het Verre Oosten. Een jaar na zijn plotselinge dood in april 2000, wordt de 'Stichting Maritieme Schilderijen Peter J. Sterkenburg' opgericht die zich tot doel stelt het werk van de kunstenaar bij een groot publiek onder de aandacht te brengen

Diverse kunstenaars archief, Peter Sterkenburg werd in 1955 in Harlingen geboren. Na een blauwe maandag op de kunstacademie Ubbo Emmius in Leeuwarden te hebben doorgebracht, besloot hij zich als zeeschilder te vestigen in het Friese dorp Zurich. Sterkenburg was autodidact. Zijn werken van het eerste uur lijken sterk op die van illustere voorgangers uit de 17e eeuw. Later, en met name nadat hij verschillende malen in het Verre Oosten is geweest, worden zijn schilderijen veel lichter van toets en wordt zijn techniek zo realistisch dat zijn werk zeer gevraagd wordt door de liefhebbers van maritieme kunst. Na een eerste tentoonstelling in Breukelen volgen verschillende exposities bij Galerie Koster in Schoorl. In 1991 valt het oog van de toenmalige KLM-manager Ton van der Werf uit Hong Kong op zijn werk. Omdat de KLM zich in die tijd inzet voor Nederlandse kunstenaars, wordt Sterkenburg uitgenodigd om in Hong Kong te komen exposeren. Na de nodige aarzeling, Sterkenburg is erg bescheiden en zeer op zichzelf, accepteert de schilder de uitnodiging en in 1992 volgt een solotentoonstelling in Hong Kong waar 20 schilderijen binnen een paar weken verkocht worden. Daarna volgen tentoonstellingen in andere plaatsen in het Verre Oosten. Een jaar na zijn plotselinge dood in april 2000, wordt de 'Stichting Maritieme Schilderijen Peter J. Sterkenburg' opgericht die zich tot doel stelt het werk van de kunstenaar bij een groot publiek onder de aandacht te brengen.

Diverse kunstenaars archief, Joop Stierhout werd op 28 maart 1911 samen met z'n tweelingbroer Noud geboren te Arnhem. Zijn familie runde een modezaak waar Joop later als etaleur zou kunnen functioneren. Op de lagere school viel het tekentalent van de jongen reeds op, en later volgde hij met succes de kunstacademie.
Om het leven tussen zijn oudere zussen te ontvluchten zocht hij Amsterdam op waar hij studeerde aan de rijksacademie voor beeldende kunsten. In 1938 schilderde hij de voorstelling Hagar en Ismaël (Prix de Rôme) en twee jaar later valt de koninklijke subsidie (stadsgezichten) hem ten deel. De tweede wereldoorlog belet echter studiereizen naar het buitenland. 
In Amsterdam vindt hij een klimaat waarin zijn werk gewaardeerd wordt. Hij leert er Karolina Scheffel kennen met wie hij in 1946 trouwt. Ze bezoeken Parijs, maar keren ondanks een ontluikend succes terug en zijn verdere leven blijft Joop Stierhout Amsterdam trouw. Wanneer later een van zijn vijf dochters in de Provence woont, heeft een bezoek daaraan wel invloed op het coloriet van de stadsgezichten. 
De zomermaanden trekt het gezin naar het Gooi, waar ook wat vroege landschappen tot stand komen.

Joop Stierhout's palet is coloristisch van aard met dertien tot zeventien kleuren. Zijn oprechte stijl sluit aan op de Franse impressionisten vanaf Monet, Bonnard en Marquet. In de nieuwste ontwikkelingen die ook in Nederland floreren kan hij zich niet vinden, zijn werk sluit eerder aan op kunstenaars als Breitner, Israëls en Jan Sluyters. 
Dat vakmanschap geen modegrillen behoeft blijkt uit zijn exposities bij o.a. Bennewitz in den Haag, Stedelijk Museum Amsterdam, Kunstzaal Buffa, Grand Hotel Krasnapolsky, Hotel de l'Europe,


719550 Jan J. van der Stap


719600 Van Steen


719610 Peter Sterkenburg


719611 Peter Sterkenburg


719620 Joop Stierhout

Diverse kunstenaars archief, lStutterheim, Louis Stutterheim 1873-1943 - Rotterdam - Gouda. Leerling van de kusntacademie van Rotterdam en van de Haagse Tekenacademie.Bekwaam schilder van landschappen, zeegezichten en stillevens. Was lid van Arti te amsterdam en de Gooiseschildersverenigingen

Diverse kunstenaars archief, Louise Jacoba 'Jacoba L.' Stuiveling-van Essen
Den Haag 1870-1936 Blaricum
Jacoba L. Stuiveling van Essen is geboren op 29 april 1870 te Den Haag en is 
overleden op 22 november 1936 te Blaricum.
Louise Jacoba van Essen legde al jong een uitzonderlijk schilder- en tekentalent 
aan de dag. Daarom mocht zij op 18-jarige leeftijd les nemen bij de Haagse 
schilder R.E.J. Scheurleer en later bij Simon van den Berg. In haar werk ligt de 
nadruk op landschappen en bloemstillevens, die worden gekenmerkt door een 
prachtig kleurgebruik. Na haar huwelijk met A. Stuiveling woonde en werkte zij 
achtereenvolgens in Den Haag, Amersfoort, Appingedam en Laren, waar zij in 
1936 overleed. Musea: o.a. Goois Museum in Hilversum.

Diverse kunstenaars archief, Louise Jacoba 'Jacoba L.' Stuiveling-van Essen
Den Haag 1870-1936 Blaricum
Jacoba L. Stuiveling van Essen is geboren op 29 april 1870 te Den Haag en is 
overleden op 22 november 1936 te Blaricum.
Louise Jacoba van Essen legde al jong een uitzonderlijk schilder- en tekentalent 
aan de dag. Daarom mocht zij op 18-jarige leeftijd les nemen bij de Haagse 
schilder R.E.J. Scheurleer en later bij Simon van den Berg. In haar werk ligt de 
nadruk op landschappen en bloemstillevens, die worden gekenmerkt door een 
prachtig kleurgebruik. Na haar huwelijk met A. Stuiveling woonde en werkte zij 
achtereenvolgens in Den Haag, Amersfoort, Appingedam en Laren, waar zij in 
1936 overleed. Musea: o.a. Goois Museum in Hilversum.

Diverse kunstenaars archief, Louise Jacoba 'Jacoba L.' Stuiveling-van Essen
Den Haag 1870-1936 Blaricum
Jacoba L. Stuiveling van Essen is geboren op 29 april 1870 te Den Haag en is 
overleden op 22 november 1936 te Blaricum.
Louise Jacoba van Essen legde al jong een uitzonderlijk schilder- en tekentalent 
aan de dag. Daarom mocht zij op 18-jarige leeftijd les nemen bij de Haagse 
schilder R.E.J. Scheurleer en later bij Simon van den Berg. In haar werk ligt de 
nadruk op landschappen en bloemstillevens, die worden gekenmerkt door een 
prachtig kleurgebruik. Na haar huwelijk met A. Stuiveling woonde en werkte zij 
achtereenvolgens in Den Haag, Amersfoort, Appingedam en Laren, waar zij in 
1936 overleed. Musea: o.a. Goois Museum in Hilversum.

Diverse kunstenaars archief, Thol, H.O. van Thol is geboren te Den Haag op 28.12.1859 en overleden te Ermelo op 11.07.1902.

 

Hendrik Otto van Thol huwde 27.04.1899 in Den Haag met de schilderes A.J.J. Ruijsch. Woonde en werkte in de residentie tot 1901, daarna in Ermelo(Nunspeet), ook tijdelijk in Nootdorp(’s zomers) 1884-1886 en Elspeet(na 1895). Leerling van de Academie voor Beeldende Kunstenaars in Den Haag. Schilderde, aquarelleerde en tekende landschappen(veestudies bij Nootdorp), maakte veel winterlandschappen met bomen enz. te Elspeet. Heeft Louis Apol geholpen bij het schilderen van het panorama ‘Nova Zembla’. Gaf les aan P. ten Cate, W.J. Ising en H.G. Numans. Was lid van ‘Pulchri Studio’ in Den Haag.


719650 Louis Stutterheim


719750 Jacoba Stuiveling van Essen


719751 Jacoba Stuiveling van Essen


719752 Jacoba L. Stuiveling van Essen


720500 H.O. van Thol

Diverse kunstenaars archief, Tholen, W.B. Tholen is geboren te Amsterdam op 13.02.1860  en overleden te  Den Haag op 05.12.1931.
Willem Bastiaan Tholen woonde en werkte in Kampen 1864-1876, Amsterdam 1876-1877, Delft 1877-1878, Gouda 1878-1879, Brussel 1879-1880, Kampen 1880-1885, Spankeren bij Dieren 1886, Rijswijk(Z.H.) 1886-1887, daarna in Den Haag. Maakte ’s zomers veel tochten met zijn lemmer-aak op de plassen in Zuid- en Noord-Holland en in de omgeving van Kampen. Leerling van J.D. Belmer(Kampen), van de Rijksacademie te Amsterdam(1876-1877) o.l.v. A. Allebé(behaalde akte M.O. tekenen), daarna lessen op de Polytechnische School te Delft(1877-1878) o.l.v. A. le Comte(behaalde akte M.O. rechtlijnig tekenen), en van P.J.C. Gabriël te Brussel(1879-1880); heeft later veel met hem samengewerkt. Begon met het geven van tekenlessen(te Gouda 1878-1879 en Kampen 1880-1885), daarna geheel en al kunstschilder. Schilderde, aquarelleerde, tekende, etste en lithografeerde landschappen, bosgezichten, stads- en dorpsgezichten en veel watergezichten(plassen, meren, de Zuiderzee) met boten, ook figuren en portretten. Zijn werk munt uit door zijn eenvoud. Het werken naar de natuur was Tholen’s grootste bron van inspiratie. Behaalde met zijn werken op veel exposities de hoogste onderscheidingen. Was onder meer lid van ‘Pulchri Studio’ in Den Haag. Gaf les aan P. Arntzenius, P. ten Cate, F.A. Mooij, G.F. van Schagen, B.W. Weyers; raadgevingen aan G.G. Schenck, A. Segaar, C. Vreedenburgh, E. Ydema. . Werken in vele musea waaronder het Boymans van Beuningen en Rijksmuseum Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Tholen, W.B. Tholen is geboren te Amsterdam op 13.02.1860  en overleden te  Den Haag op 05.12.1931.
Willem Bastiaan Tholen woonde en werkte in Kampen 1864-1876, Amsterdam 1876-1877, Delft 1877-1878, Gouda 1878-1879, Brussel 1879-1880, Kampen 1880-1885, Spankeren bij Dieren 1886, Rijswijk(Z.H.) 1886-1887, daarna in Den Haag. Maakte ’s zomers veel tochten met zijn lemmer-aak op de plassen in Zuid- en Noord-Holland en in de omgeving van Kampen. Leerling van J.D. Belmer(Kampen), van de Rijksacademie te Amsterdam(1876-1877) o.l.v. A. Allebé(behaalde akte M.O. tekenen), daarna lessen op de Polytechnische School te Delft(1877-1878) o.l.v. A. le Comte(behaalde akte M.O. rechtlijnig tekenen), en van P.J.C. Gabriël te Brussel(1879-1880); heeft later veel met hem samengewerkt. Begon met het geven van tekenlessen(te Gouda 1878-1879 en Kampen 1880-1885), daarna geheel en al kunstschilder. Schilderde, aquarelleerde, tekende, etste en lithografeerde landschappen, bosgezichten, stads- en dorpsgezichten en veel watergezichten(plassen, meren, de Zuiderzee) met boten, ook figuren en portretten. Zijn werk munt uit door zijn eenvoud. Het werken naar de natuur was Tholen’s grootste bron van inspiratie. Behaalde met zijn werken op veel exposities de hoogste onderscheidingen. Was onder meer lid van ‘Pulchri Studio’ in Den Haag. Gaf les aan P. Arntzenius, P. ten Cate, F.A. Mooij, G.F. van Schagen, B.W. Weyers; raadgevingen aan G.G. Schenck, A. Segaar, C. Vreedenburgh, E. Ydema. . Werken in vele musea waaronder het Boymans van Beuningen en Rijksmuseum Amsterdam

Diverse kunstenaars archief, Timmermans, Antonius Johannes (Tonny) Timmermans is geboren op 30 november 1906 te Den Bos en overleden in 1991.
Werkte sinds 1915 in Amsterdam. Werkte veel in Zwitserland, Frankrijk, Duitsland enz. Autodidact (les van tekenleraar Th. Swinkels). Schildert, ook met paletmes zonder voortekenen, maar ook met penseel. In naturalistische trant, stadsgezichten, portretten, stillevens enz. Wordt genoemd: 'picturaal zondagskind' en 'als artistieke verschijning ben je zeldzaam beminlijk'.
Werk in de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Havelte 23.11.1896 - Meppel 07.02.1969 Albert Torie (Ab-en in plat Möppels ook wel Appe), Appe Torie dus. Op jeugdige leeftijd, hij was nog geen jaar jong, verhuisde hij met zijn familie naar Meppel, waar hij verder, afgezien van een tamelijke korte onderbreking te Nieuwleusen zijn hele leven heeft gewoond en gewerkt: In de Wilhelminastraat, Woldstraat, Hagenstraat, Parallelweg, in ‘Mati’ zijn woonboot in de Reest, genoemd naar zijn kinderen Marten en tini, en op ’t Blekerseiland. Voordat hij in ongeveer 1942 beroepsschilder werd en dus uitsluitend moest zien rond te komen van zijn werk als kunstschilder is hij onder andere fotograaf geweest, heeft hij gewerkt op de fietsenfabriek van Union in Nieuwleusen en van Primarius te Meppel, om ten slotte een melkhandel te beginnen aan het Zuideinde te Meppel. De fotozaak van Torie (±1925) was op de ‘Leerlooierij’, vlakbij de Werkhorst. Intussen had Torie al heel wat afgeschilderd en bovenal getekend. Tekenen was zijn lust en zijn leven, dat kon hij niet laten. In zijn achterzak had hij het venten meestal wel een klein schetsblok en kwam hij een mooi plekje of een aardig tafereeltje tegen, dan werd de kar aan de kant gezet, de klanten werden de klanten gelaten en er werd geschetst en getekend …z’n knijpbril is daarbij zelfs nog eens in ’t Mallegat gewaaid. Hij was op dat moment immers kunstenaar in plaats van zakenman, iets wat zijn vrouw wel eens verdroot… Van alle Meppeler schilders was Torie veruit de meest veelzijdige. En daarbij had hij zichzelf vrijwel alles aangeleerd, door bezig te zijn, te werken en te experimenteren. Op vrijwel alle gebieden was hij autodidact, die zonder enige hulp de boel zelf probeerde en uitvoerde en altijd op zoek was naar nieuwe mogelijkheden. Niet alleen thuis, maar ook op zijn atelier in de Kraton, de Keizersgracht, de Reestkoepel en de Wetering. Uiteindelijk beheerste hij allerlei technieken en vaardigheden op het gebied van de teken-en schilderkunst, maar ook op het gebied van de grafische kunst: olieverf, aquarel, tekening, gouche, hout-en linosnede, ets, aquatint en litho. Trok Antony Keizer veel met André Idserda op, Albert Torie voelde zich meer aangetrokken tot de persoon en het werk van Hugo van Schaïk, met wie hij vaak het Staphorsterveld introk om te schilderen. Zij werkten veel samen en qua werk en uitvoering bestond er aanvaknelijk weinig onderscheid tussen hen beiden. Tot deze groep behoorden onder anderen Geursen, Lotgering, Worst, De Vries, Israel, Engel, Calp en Seydell. Zij exposeerden meestal op Hemelvaartsdag in sociëteit ‘Tivoli’. Wanneer men tegenwoordig over Meppeler schilders praat, worden Torie en Keizer meestal in een adem genoemd. Vaak trokken zij samen het Drentse land in, waar zij, alpinopet op en pofbroek aan, het hun zo vertrouwde landschap in zijn eigen stijl en kleur vastlegden. Ook gingen zij een aantal keren met hun dames naar Terschelling om te werken. Wanneer het maar enigszins mogelijk was werd er geschilderd:dorpsgezichten en duinlandschappen, met dikwijls mooie wolkenluchten. Qua werk en persoon verschillen zij evenwel nogal. Keizer had een forsere manier van schilderen, terwijl zijn palet veel somberder was dan dat van Torie, die intieme, kleurige landschapjes maakte, vol zon. Keizer was een vlot, makkelijk iemand. Torie was gereserveerder en meer op zichzelf. Torie kreeg trouwens nogal wat relaties via Anton Keizer, die beter contacten wist te leggen en met mensen om kon gaan. Een andere college met wie Torie veel omgang had was de in Meppel verblijvende schilder A.J. Zwart die tijdens de oorlogsjaren met zijn woonschip ‘De Trekschuit’ in het Balkengat lag en hier in Meppel wel een mooie, maar geen rijke tijd heeft gehad … armoe troef, eerlijk gezegd. Zwart, een bohémien, die een aantal jaren in en om Meppel heeft gewerkt, werd dezelfde onderwerpen als Torie aangetrokken: water, weilanden en sloten. Aan boord van ‘De Trekschuit’ werd menig gezellig avondje doorgebracht. Zwart had een piano aan boord, waarbij heel wat afgezongen werd door de Zwarts en de Tories, maar ook door Lof de Vries en Bertus Westenberg (zang), Piet de Geele (piano) en Grooters (viool), terwijl ook de Arnhemse beeldhouwer Vreeling vaak aanwezig was. Was er al weinig verschil tussen Torie en Zwart wat betreft onderwerpskeuze betrof, voor het kleurgebruik gold in het algemeen hetzelfde. Verschil was er wel in hun manier van werken: Zwart werkte veel vlugger en gemakkelijker dan Torie, die langzamer en bedachtzamer te werk ging. Ontlopen kon men elkaar niet in zo’n klein stadje, want alle wegen leidden naar de Meppeler toren en later, op zaterdagmiddagen, naar kunsthandel Bolt aan het Zuideinde…waar de een soms niet wilde dat de ander zijn werk zou zien: ‘Is Keizer al ewest? Is Torie al ewest? Ef hi’j nog wat verkocht? Hoeveul hef hi’lj d’er veur ekreeg’n?’ Keizer bijvoorbeeld is pas met aquarelleren begonnen toen hij doorkreeg dat Torie er succes mee had en verkocht. Maar, en dat tekent de verhouding op dat moment ook, Torie was niet te beroerd om Keizer in de geheimen te wijden en dat Antony Keizer de techniek later tot en met beheerste, blijkt wel uit zijn werk! …Een typisch groepje, die Meppelers. Collega’s staken weleens de gek met hem en Torie was soms wel wat achterdochtig. Toen Ponne een keer een modern, non-figurant werk had gemaakt en het daarom signeerde met ‘Ab Strakt’, was Torie meteen gepikeerd omdat hij dacht dat het op hem sloeg: Ab. Maar Albert Torie was geenzins een kluizenaar die zich met niemand bemoeide. Hij vond het juist leuk wanneer mensen interesse toonden in zijn werk. In later jaren heeft hij lange tijd enthousiast les gegeven aan de Hoogeveense Schilderskring, een groep jonge amateurs van wie enkelen, onder anderen Joop Neutel en Joop Nijmeijer, tegenwoordig al aardig bekend beginnen te worden en die met een zekere trots vermelden dat zij nog leerling zijn geweest van Albert Torie uit Meppel. Werk in de Rijkscollectie.

Diverse kunstenaars archief, Rotterdam 21.02.1924 – 

 

Johannes Wouterus(Johannes) van Trirum woont en werkt in Rotterdam. Maakte studiereizen naar Italië en Frankrijk(Parijs). Leerling van de Academie voor Beeldende Kunstenaars te Rotterdam. Kunstschilder en beeldhouwer. Onderwerpen en kunstrichting:portretten, stillevens en landschappen. Laat-romantisch-naturalistisch.


720520 W.B. Tholen


720521 W.B. Tholen


720600 A.J. Timmermans


720700 Albert Torie


720800 J.W. van Trirum

         
         

 

 

 

 

 

 

 







 

   
Gasselterweg 1   9514 BK   Gasselternijveen    T 0599 - 513 340